Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/15215 K.2023/2466

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Van

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 Tarihli ve 2019/46 Esas, 2019/362 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası,

62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına Karar verilmiştir. 2. Van Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 23.06.2020 tarihli ve 2020/962 Esas, 2020/647 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan kısmen re'sen de istinafa tabi hükümlere yönelik katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Van Bölge Adliyesi Mahkemesi

3. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13.04.2022 tarihli ve 2021/16562 Esas, 2022/3510 Karar sayılı kararı ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün onanmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ise sanığın olay günü sekiz yaşında bulunan mağduru cebir, tehdit veya hileyle inşaata götürdüğüne dair her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci maddesi ile hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Van

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2022/279 Esas, 2022/437 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.11.2022 tarihli ve 9-2022/124778 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerekmekte olup aksi uygulamanın ceza hukukunun caydırıcılığını zedeleyeceğine, dosya muhteviyatı, mağdur beyanları ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde üst sınırdan ceza verilmemesinin kamu vicdanını tatmin etmediğine, lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Suç tarihinde kendisine bilgisi ve isteği dışında uyuşturucu madde içirildiğini söyleyen sanık hk.

5237 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi nazara alınarak ceza verilmemesi gerektiğine, samimi ikrar niteliğindeki beyanlar karşısında alt sınırdan ceza tayin edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, olayın yaşandığı yer bakımından istismar fiilinin gerçekleşebilmesi için bir dizi fiili eylemlerin yerine getirilmesi zorunlu olduğundan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma fiilinden ayrıca cezalandırma yapılamayacağına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraat etmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, "...sanığın ...'ı kolundan tutarak bir inşaata götürdüğü, burada sanığın mağdur ...'ın elbiselerini çıkardığı, sanığın kendi elbiselerini de çıkardığı, sanığın pipisini mağdurun poposuna içine girecek şekilde soktuğu, mağdurun acı, yanma ve ıslaklık hissettiği, mağdurun kaçmaya çalıştığı ancak kaçamadığı, sonrasında mağdur ...'ın olay yerine geri geldiği, sanık ile mağdur ...'ı bıraktığı yerde göremeyince seslendiği, bunun üzerine sanığın mağdur ...'ı bırakarak inşaattan mağdurla bebareber çıktıkları, daha sonra sanığın olay yerinden ayrıldığı..." kabul edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 1.5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin ikinci fıkrasında sayılan nedenlerden biri olan "...cezanın sanık üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni kabul edilmekle..." şeklindeki dosya kapsamıyla örtüşen gerekçe ile sanık hakkında takdiri indirim maddesi uygulanarak kurulan hükümde; bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden 1.5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, dairemiz bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup bu yöndeki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir; ancak sanığın sekiz yaşındaki mağdura karşı gerçekleştirdiği istismar eylemi sırasında onun direncini kırmak için silah kullandığı, buna karşılık kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini işlemek amacıyla silah kullanmadığı,

mahkemenin olay kabulünde de silah olgusuna yer verilmediği gözetilmeden olay kabulü ile çelişkiye yol açacak şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin silahla işlendiği belirtilerek fiilin silahla ve çocuğa karşı işlendiğinden bahisle birden fazla nitelikli halin vücut bulduğu gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin edilen temel cezanın teşdiden belirlenmesi ve aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

2.Bozma sebebine göre Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR