Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/15808 K.2023/3378

Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf yoluna başvurması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 27.01.2021 tarihli ve 2019/751 Esas, 2021/256 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesini birinci fıkrasının üçüncü cümlesi uyarınca sanık hakkında on iki yaşından küçük mağdura karşı cinsel istismar suçunu işlendiğinden bahisle hüküm kurulduğu halde iddianamede sevk maddesi gösterilmemesi üzerine 5271 sayılı Kanun'un 226 ıncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması sebebiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 ve 289 uncu maddeleri uyarınca hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine devam olunan yargılamada verilen Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli ve 2021/149 Esas, 2021/320 Karar sayılı ile; sanık hakkında cinsel istismar suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5.Anılan karara karşı katılan Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf yoluna başvurması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/2206 Esas, 2021/3147 Karar sayılı kararı ile; kendisini vekille temsil ettiren katılan Bakanlık lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesine dair ibare eklenilmek suretiyle istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

6.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.11.2022 tarihli ve 14-2022/23834 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, sanık aleyhinde tek delil olan soruşturma aşamasındaki mağdur ifadesinin aksinin kovuşturma aşamasındaki beyan ile ortaya konulduğuna, müştekinin şikayetçi olmaması ve adli muayene raporunda bulgu bulunmaması gözetilerek beraatine dair hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 2017 yılı içinde mağdurun hafta sonları bir işletmede servis elemanı olarak çalışmakta olduğu ve sanığın da anılan işletmeden yemek siparişi vermesi ile mağdurun siparişleri götürmesi vesilesiyle aralarında tanışıklık oluştuğu, olay günü sanığın bulunduğu internet kafenin önünde gördüğü köpeklere su getirmesi bahanesi ile mağduru yanına çağırdığı ve mağdurun da kabul ederek kafenin karşı istikametindeki binanın depo kısmında bulunan köpeklere su vermek amacıyla sanık ile birlikte gittiği ve anılan mahalde bulundukları sırada sanığın,

mağdurun arkasından yanaşarak pantolonunu dizlerine kadar indirerek cinsel organını mağdurun popo kısmına sürtmesi ile mağdurun bağırması üzerine sanığın sesinin duyulmaması için eliyle mağdurun ağzını kapatarak eylemine devam ettiği, sonrasında sanık ile mağdurun anılan mahalden birlikte ayrıldıkları ve eylemin bu şekilde sonra erdiği mahkemesince yapılan yargılama neticesinde kabul olunarak sanığın mahkumiyetine dair hüküm kurulmuştur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemekle birlikte kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Bakanlık lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesine dair ibare eklenilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurun, eylemin işlenmesinden bir sene sonra tanık Abdullah'ın yönlendirmesi ve ısrarı neticesinde şikayet hakkını kullanması, mağdurun soruşturma aşamasındaki anlatımının aksine kovuşturma aşamasında ifadesinden tümüyle vazgeçerek sanığın kendisine karşı cinsel içerikli bir eylemde bulunmadığını beyan etmesi,

yine şikayetçi Abdurrahman'ın 17.09.2018 tarihli duruşmadaki mağdur ile karakolda görüştüğü sırada sanığın kendisine herhangi bir eylemde bulunmadığını söylediğine dair beyanı, olayın işlendiği yer bakımından mağdur ile mağdurun anlatımıyla bilgi sahibi olan tanık Abdullah'ın farklı beyanlarda bulunmaları, sanığın aşamalarda inkara dayalı savunmaları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur . Açıklanan nedenle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/2206 Esas, 2021/3147 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Siirt