Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2022/16234 E. , 2023/968 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı İlk derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza M
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2022/16234 E. , 2023/968 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı İlk derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2018 tarihli ve 2018/152 Esas, 2018/314 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 26.09.2018 tarihli ve 2018/2823 Esas, 2018/1469 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun, katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi;, alt sınırdan verilen cezanın hukuka aykırı olduğuna ve 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Temyiz kapsamına göre; 1.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü; Olay tarihinde, sanığın mağdureyi kendi çadırına götürerek penisiyle mağdurenin cinsel organına sürtünmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği, mağdurenin soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki kesin, net beyanı ve teşhisi ile katılanın ve mağdurenin tutarlı beyan ve anlatımlarda bulunduğu, mağdure ve katılanın iftira atmasına gerektirmeyecek beyanları karşısında sanığın savunmasına itibar edilmediği, sanığın üzerine atılı suçta suç kastının yoğunluğu, çocuğun yaşının küçüklüğü, bu suretle mağdurede meydana gelen zarar dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar verildiği ve sanığın sabıka kaydı, suçun işlenmesindeki özellikler ve suçtan sonraki davranışları dikkate alınarak takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmaktadır. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden yalnızca katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti verilmesi suretiyle istinaf talepleri düzeltilerek esastan reddedilmiştir. IV. GEREKÇE 1.İlk derece mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bu sebeple katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir 2.İlk derece mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasından kurulan hükümde, ''3. cümlesinin'' gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım eksikliği kabul edilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 26.09.2018 tarihli ve 2018/2823 Esas, 2018/1469 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.