Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/2443 K.2023/2891

Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyizleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede.

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2019 tarihli ve 2019/418 Esas, 2019/606 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2020/313 Esas, 2020/634 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2020/4510 Esas, 2021/4031 Karar sayılı kararı ile özetle; dosya içerisindeki delillerin mahkumiyete yeterli olmaması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2021/294 Esas, 2021/406 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekili ve Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstekleri Sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında olay günü mağdurenin parkta salıncakta sallandığı sırada elinden tutarak evlerinin bahçesinde bulunan kömürlüğe götürdüğü, alt tarafındaki kıyafetlerin tamamını çıkararak mağdurenin poposuna dokunduğu, boynundan ve dudağından öpmeye başladığı, mağdurenin gitmek istemesine rağmen ellerini önden bağladığı, bu sırada mağdurenin kömürlüğün kapısına tekme atarak kaçtığından bahisle kamu davası açılmış ise de; mağdurenin kolluktaki beyanlarında, sanığın kıyafetlerini çıkardığını ama Mahkemede ise kıyafetlerini çıkarmadığını; soruşturmada, kömürlüğün kapısına tekme atarak kaçtığını söylemişken.

Mahkemedeki beyanında ise sanığın çenesine yumruk atarak kaçtığını ifade ettiği, tüm dosya kapsamı incelendiğinde, mağdurenin beyanlarının aşamalarda çelişmesi üzerine mağdurenin beyanlarına kesin olarak itibar edilemeyeceğinden bahisle savunma ve tüm dosya kapsamına göre sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil olmadığından sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.

Katılan Bakanlık Vekili ile Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B.

Tebliğname Yönünden Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinin sistem tarafından otomatik oluşturulan kısmında evrakın 17.11.2021 tarihinde 12.12'de Avukat Portaldan Mahkemesine gönderildiğinin belirtilmesi, temyiz formunda da temyiz istem tarihinin 17.11.2021 olarak belirtilmesi hususları nazara alınarak temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından Tebliğnameye bu yönüyle iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2021/294 Esas, 2021/406 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu