Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/4004 K.2022/12098

İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 04.02.2021 gün ve 2020/142 Esas, 2021/51 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299/1 maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanığın mağdure ...'ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde.

Olayın intikal zamanı, mağdure...'in sanığın mağdure ...'ya yönelik iddia edilen eylemi hakkında aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin başka delille desteklenmeyen beyanları dışında delil bulunmaması karşısında ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle verilen mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Sanığın mağdure...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı, mağdureler..., ..., ... ve ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı ile mağdureler..., ..., ... ve ... ile...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın soruşturma aşamasında herhangi bir cebir veya tehdit olmaksızın mağdurelerin dudaklarından öptüğüne yönelik savunması, mağdure...'in aşamalarda organ sokmaya yönelik çelişkili ifadeleri ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında;

sanığın mağdurelere yönelik eylemlerini cebir veya tehditle işlediğine ve mağdure...'e yönelik eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sanığın dudaktan öpmekten ibaret olan eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilip lehe yasa değerlendirmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerekirken,

suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek sanığın mağdure...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması ve sanık hakkında belirlenen temel cezaların 5237 sayılı TCK'nın 103/4.maddesi uyarınca arttırılması karşısında söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, Tüm dosya kapsamına göre sanığın mağdureler..., ..., ..., ... ve ...'u yemek yeme bahanesiyle evine götürmesi şeklinde gerçekleşen alıkoyma eylemlerini hile kullanmak suretiyle birden fazla kişiye karşı ve değişik tarihlerde iki kez işlediği nazara alınarak,

5237 sayılı TCK'nın 109/2, 3-d-f, 5, 43/2, 43/1 maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mağdure sayısınca ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması karşısında söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 07.01.2022 gün ve 2021/2160 Esas, 2022/17 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine,