Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/4241 K.2023/649

Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ermenek Sulh Ceza Mahkemesinin, 21.05.2014 tarihli ve 2013/209 Esas, 2014/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ermenek Sulh Ceza Mahkemesinin, 21.05.2014 tarihli ve 2013/209 Esas, 2014/90 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2017/3517 Esas, 2021/3818 Karar sayılı kararı ile "Sanığın işlediği kabul edilen eylemin suç tarihi itibarıyla lehe sayılıp, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup,

öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü,

31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine. Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/235 Esas, 2021/494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; mağdurenin ilişki öncesinde kendisine boşandığını söylediğini, mağdure ile evleneceklerini ve rızaen ilişkiye girdiklerini, mağdurenin evlenip boşanması nedeniyle reşit olduğunu düşündüğünü ve yaşının küçük olduğunu bilmediğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile olay tarihinde 17 yaş 9 aylık olan mağdurenin Eylül 2012 tarihinde mağdurenin rızası dahilinde ilişkiye girdikleri ancak mağdurenin aşamalardaki beyanlarında sanığın Ekim 2012 tarihlerine kadar olan süreçte kendisini silahla öldürmekle tehdit ederek ilişkiye zorladığını ve 10-15 kez bu şekilde ilişki yaşadığını iddia etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin aşamalarda sanığın kendisini av tüfeğiyle öldürmekle tehdit ederek zorla birden çok cinsel ilişkiye girdiği iddiası neticesinde sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle Ermenek

1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılıp yapılan yargılama sonucunda da atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği, gerekçeli kararda eylemlerin tehditle gerçekleşip gerçekleşmediğinin tartışılması suretiyle dolaylı olarak eylemin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilerek görev sınırının aşıldığı,

zira cinsel ilişkinin cebir veya tehdit ile gerçekleştiğinin kabulü halinde, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 43 üçüncü maddede düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun oluşacağı ve bu durumda öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekmektedir.

2. Bozma gerekçesine göre Tebliğname'de düşme isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR