Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/4485 K.2022/8979

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ile çocuğun cinsel istismarı (iki kez) suçlarından bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama sonunda, zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.04.2021 gün ve 2021/16 Esas, 2021/277 Karar sayılı hükmün suça sürüklenen çocuk müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.02.2022 gün ve 2021/24425 Esas, 2022/708 Karar sayılı ilamıyla müsnet suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesi yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2022 günlü,

KD-2022/40403 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmekle tetkik edildi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 02.02.2022 gün ve 2021/24425 Esas, 2022/708 Karar sayılı zamanaşımı nedeniyle düşme kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği görüşüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı TCK’nın 103/1, 103/4,

43/1 31/3 ve 62. maddelerinin tatbiki doğrultusunda neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası sonucu 2 yıl 16 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.10.2022 tarihinde Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY Suç tarihinde on yedi yaşında olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile çocuğun cinsel istismarı(iki kez) suçlarından dolayı yapılan yargılama neticesinde Aydın 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2013 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuğun çocuğun cinsel istismarı ve zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetine karar verildiği,

Yargıtay kapatılan 14.Ceza Dairesinin 11.11.2020 ve 2016/5112 Esas, 2020/4891 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğa isnat edilen eylemlerin zincirleme olarak çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağından bahisle bozma kararı verildiği anlaşılmakla oluşa uygun kabule göre lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı TCK’nın 103/1, 4 maddelerine temas eden suçun öngörülen cezasınınüst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-d, 66/2. maddeleri gereğince 10 yıllık asli dava zamanaşımına tabi bulunduğu, asli zamanaşımı süresini en son kesen işlemin ise suça sürüklenen çocuk hakkındaki 29.04.2010 tarihli sorgu olduğu,

Yargıtay kapatılan 14.Ceza Dairesinin bozma ilamıyla Aydın 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2013 tarihli kararının temyiz incelemesinde bozularak ortadan kalkması, hukuken hiçbir sonuç doğurması mümkün olmayan bu mahkumiyet kararının sanık aleyhine yorumlanamayacağı ve ortadan kalkan her bir mahkumiyet hükmüne aynı kuvvet atfedilemeyeceği gözetilerek bu mahkumiyet kararından sonra ancak 05.04.2021 günlü ikinci mahkumiyet kararı verilmesiyle dava zamanaşımı süresinin kesildiği nazara alındığında;

zamanaşımını son kesen işlem olan 29.04.2010 tarihli sorgu ile 05.04.2021 tarihli son mahkumiyet kararı arasında asli zamanaşımı süresi dolduğundan hükmün bozulmasına ve kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum