Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/6199 K.2023/7523

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2016/184 Esas, 2016/245 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle; mağdurenin psikolojik sorunları olduğuna dair herhangi bir sağlık raporu olmadan sadece tanık beyanları sonucunda davaya konu olayı uydurmuş olabileceğinden kanaatle beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün bozularak suça sürüklenen çocuğun üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, "...suça sürüklenen çocuğun kardeşi olan mağdureyi 2013-2014 eğitim öğretim yılı içerisinde yalnız kaldıklarında 2-3 kez dokunarak taciz ettiği, daha sonraki bir günde de mağdureyi tehdit ederek soyundurduğu, mağdurenin boynunu ve dudaklarını öptüğü, gögüslerini ellediği, mağdurenin cinsel organını ellemek istediği ve kendi cinsel organını mağdureye ellettiği iddiası ile çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması için mahkememize kamu davası açılmış ise de suça sürüklenen çocuk aşamalardaki savunmalarda suçlamayı kabul etmemiştir.

Suçun 2013-2014 yıllarında gerçekleştiği iddia edilmesine karşı mağdure olayı okulda rehber öğretmenine 24/03/2016 tarihinde anlatmıştır.

Mağdure hakkında düzenlenen tutanakda öğrencinin hayaller gördüğü, belli korkularının olduğu, geceleri yıldızlarla konuştuğu, içindeki bir sesin onu yönlendirdiğini beyan ettiği iddia edilmekte olup, gerek mağdurenin beyanlarına gerekse suça sürüklenen çocuk, müşteki ve tanık anlatımlarından mağdurenin psikolojik sorunlarının olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim 24/03/2016 tarihinde mağdure okulda elini cama vurarak elini kestirmiştir.

Öte yandan mağdure mahkememizdeki beyanında abisinin kendisine yönelik cinsel bir davranışının olmadığını, daha önce hayallerinden korktuğu için hayallerinin yönlendirmesi için abisi aleyhine ifade verdiğini beyan etmektedir. Mağdure abisinin kendisine yaptığı şeyleri arkadaşları ... ve ...'a anlattığını beyan etmesine karşın bu şahıslar tanık olarak alınan beyanlarında mağdurenin beyanlarını doğrulamamışlardır.

Mağdurenin cinsel istismara mağruz kaldığına ilişkin maddi bir delil de bulunmamaktadır. Ceza hukukunda maddi gerçekliğin araştırılması esas olup mahkumiyet kararı verilebilmesi için maddi gerçekliğin hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılmış olması gerekir. Şüpheye dayanılarak mahkumiyet kararı verilemez.

Aksine şüpheden sanığın yararlanması en temel ceza hukuku kuralı olup bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine dair mağdurenin olayın üzerinden 2 yıl civarında bir zaman geçtikten sonraki soyut ve çelişkili beyanları dışında mahkumiyetine yeterli kesin ve somut delil elde edilemeyen suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin