Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/7774 K.2022/8985

İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinden 30.07.2018 gün ve 2018/83 Esas, 2018/433 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanık ...’in atılı suçtan sanık ...’in ise cinsel taciz ve sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2. madde ve fıkrasında yer alan “Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır” ve 5271 sayılı CMK'nın 34/2. madde ve fıkrasında bulunan “Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aynı Kanunun 291/1. maddesindeki temyize ilişkin on beş günlük kanuni sürenin belirtilmesinin yanı sıra süresinde verilen temyiz dilekçesiyle talep edildiği takdirde gerekçeli hükmün tebliğinden işlemeye başlayan yedi günlük süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesinin zorunlu olduğuna dair CMK’nın 295/1. maddesinin de yer alması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık müdafisinin temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu kabul edilerek gereği görüşüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp,

aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanıklar müdafisi, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle sanık ...’in atılı suçtan, sanık ...’in cinsel taciz ve sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden,