Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/8299 K.2022/10614

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde: Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği tehdit suçunun 5237 sayılı TCK’nın 106/1. maddesinde düzenlenip,

öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve bozma öncesi zamanaşımını son kesen 25.03.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile bozma sonrası kesen 05.04.2022 tarihli mahkumiyet kararı arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

sanık hakkında görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Sanığın mağdura karşı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını cebir veya tehditle gerçekleştirdiği ve son eylem tarihinden önceki eylemi hususunda da her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı nazara alınarak çocuğun cinsel istismarı suçundan belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesi gereğince artırılması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda ise temel cezanın aynı Kanunun 109/1 yerine 109/2. maddesine göre belirlenip 43. maddesi ile arttırılması suretiyle fazla ceza tayini, Kanuna aykırı,