Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/8637 K.2022/9678

Mahkemesinden verilen 05.10.2021 gün ve 2020/203 Esas, 2021/219 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm açısından ise kabulüyle hükmün kaldırılarak atılı suçtan beraatine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2. madde ve fıkrasında yer alan “Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır” ve 5271 sayılı CMK'nın 34/2. madde ve fıkrasında bulunan “Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aynı Kanunun 291/1. maddesindeki temyize ilişkin on beş günlük kanuni sürenin belirtilmesinin yanı sıra süresinde verilen temyiz dilekçesiyle talep edildiği takdirde gerekçeli hükmün tebliğinden işlemeye başlayan yedi günlük süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesinin zorunlu olduğuna dair CMK’nın 295/1. maddesinin de yer alması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu kabul edilerek gereği görüşüldü: Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelemesinde.

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin söz konusu hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE, Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince.

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili ve katılan vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm açısından ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın bu suçtan beraatine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan redddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 31.10.2022 tarihinde üyeler ... ile Rıfat İnanç’ın karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY Sanığın olay günü reşit mağdurenin evine izin almaksızın geceleyin girdiği, cebir kullanarak mağdureyi zorla öpmeye başladığı, mağdurenin direnmesi üzerine yanından ayrıldığı, daha sonra mağdure evden çıkıp ahırın önüne geldiğinde sanık tarafından zorla ahıra çekildiği, ahırda mağdurenin üzerinde bulunan kıyafetleri zorla çıkardığı ve mağdureyle zorla cinsel ilişkiye girmesi sonrasında sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet hükmü onanmış ise de.

Ahırda sanık ile mağdure arasında rıza dışı gerçekleştiği iddia edilen cinsel ilişki esnasında mağdurenin, kardeşi ve arkadaşları ile sütçünün seslerini duymasına rağmen bağırarak yardım istememesi, mağdurenin eve döndükten bir gün sonra annesinin ısrarıyla başından geçenleri anlatması sonrasında olayın intikali, olay sonrası sanık ve mağdure arasında geçen mesajlaşmalara ilişkin telefon kayıtları incelendiğinde mağdurenin soyut beyanları dışında cinsel ilişkinin zorla oluştuğuna dair delil bulunmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden hükmün onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.