Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/9003 K.2023/2769

İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2022/27 Esas, 2022/102 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2021/15030 Esas, 2021/9887 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/110 Esas, 2022/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 01.06.2020 tarihli ve 2020/432 Esas, 2020/263 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/15030 Esas, 2021/9887 Karar sayılı kararı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen soyut beyanları, 2014 yılında gerçekleştiği iddia edilen istismar eylemleriyle ilgili olarak mağdurenin inceleme dışı Harun isimli şahısla ilişkisinin ortaya çıkması üzerine 2019 yılında adli mercilere müracaatta bulunulması şeklinde gerçekleşen olayın intikal tarzı ve zamanı, katılan anne ile bir kısım tanıkların mağdure beyanlarıyla çelişen anlatımları,

savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak mahkumiyet kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. İzmir

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2022/27 Esas, 2022/102 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2022 tarih ve 9-2022/65873 sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmasının haksız ve hukuka aykırı olduğuna, katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın suçu işlediğinin sabit olduğuna, temel ceza belirlenirken ve zincirleme suç hükümleri tatbik edilirken alt sınırdan uygulama yapılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. C.

Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi Olayın beş yıl sonra intikal ettiğine, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, sanık aleyhine somut delil bulunmadığına, HTS kayıtlarından suç tarihinde sanığın mağdurenin evine gitmediğinin anlaşıldığına, tanık beyanlarının görgüye dayalı olduğuna bu nedenlerle direnme kararının yerinde olmadığına ve sanığın beraati gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılan mağdurenin öz teyzesinin eşi olduğu, 30.09.2014 günü mağdurenin teyzesinin doğum yaptığı, tüm akrabaların teyzesine gittiği ve mağdurenin evde yalnız olduğu, sanığın hazırlanan eşyaları eve almak için geldiğinde mağdurenin üzerine saldırdığı, mağdurenin koridora kaçtığı, sanığın mağdureyi yakalayarak duvara yasladığı, elbiselerini çıkarmaya çalıştığı, mağdurenin elbiselerinin çıkarılmasına karşı koyması üzerine sanığın cinsel organını çıkartarak mağdurenin ön cinsel bölgesine elbiseleri üzerinde iken beş dakika kadar sürtünerek boşaldığı,

bunun üzerine mağdurenin oturma odasının kapısında durup, "Hemen çıkıp gitmezsen cama çıkıp bağırırım" demesi üzerine sanığın evden ayrıldığı, Yine 30.09.2014 tarihinden yaklaşık 3-4 ay sonra sanığın mağdureyi arayarak, mağdurenin annesinin dikmesi için kıyafet getirdiğini söylediği, bunun üzerine mağdurenin kapıyı açarak sanığın içeri girdiği, evde kimsenin bulunmaması üzerine sanığın mağdureye saldırıp boynunu öptüğü, elbiseleri üzerinde iken göğüslerini sıktığı, kalçalarına dokunduğu,

iç çamaşırı sıyırıp eli ile ön cinsel bölgesine dokunduğu kabul edilen olayda, her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmese de mağdurenin aşamalarda özünde değişmeyen ayrıntılı olarak cinsel istismarın nasıl yapıldığına ilişkin beyanlarda bulunmuş olması, tanıklar Şerife, Gülcan ve Nazmiye beyanları, dosyaya intikal eden HTS kayıtlarında 30.09.2014 tarihinde sanığın kullanımında olan hat ile mağdurenin kullanımında olan hattın yakın adreslerden baz kaydının tespit edilmesi,

mağdurenin sanığa iftira etmesini gerektirir makul, kabul edilebilir ve hayatın olağan akışına uygun bir gerekçenin ileri sürülememiş olması karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı; olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında yerinde görülmemiş ve Tebliğnamede onama isteyen düşünceye aynı gerekçeyle iştirak edilmemiştir.

V. KARAR