Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/9123 K.2023/4325

İstanbul

9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2018 gün ve 2018/141 Esas, 2018/505 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve altıncı fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2019/1037 Esas, 2020/544 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu değerlendirmesiyle değişen suç vasfına göre suçun şikâyete tabi olması nedeniyle ve süresinde şikâyet olmamasından dolayı 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi İstinaf Ceza Dairesinin dosya üzerinden mağdure beyanlarına başvurmadan eksik inceleme ile karar verdiğine, mağdurenin beyanlarının tutarlı olduğuna, sanığın aşamalarda çelişkili ifadelerde bulunduğuna, sanığın nitelik cinsel saldırı eyleminin sabit olduğuna yöneliktir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin cinsel saldırı olayını yer ve zaman belirterek teferruatlı anlatığına, aldırılan mağdurenin ruh sağlığına ilişkin Adli Tıp Kurumu raporuna, sanık ile mağdure arasındaki telefon görüşme kaydına göre sanığın mağdureye karşı nitelikli cinsel saldırı eyleminin sabit olduğuna yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mağdurenin 2011 yılında özel bir bankada staj yapmakta iken banka çalışanlarının servis şoförlüğünü yapan sanık tarafından, servistekiler evlerine bırakıldıktan sonra araç içerisinde tecavüze uğradığı, karşı koymaya çalışsa da engel olamadığı, kimseye söyleme seninle evleneceğim diyerek daha sonraki zamanlarda da birkaç kez ilişkiye girdikleri, sonradan sanığın evli olduğunu öğrendiği ve mağdurenin de üniversiteye başladığı ve görüşmedikleri, mağdure ailesi tarafından evlendirilmek istendiğinde mağdurenin sanığı arayarak; kızlığını bozanın kendisi olduğunu şimdi evlenince ne yapacağını sorduğu,

sanığın da mağdureyi Ataşehirde bir yere götürdüğü, ameliyat olmasını sağlayarak kızlık zarını diktirdiği, mağdurenin evlenerek sanıkla görüşmeyi kestiği, sanığın sosyal medya üzerinden mağdureye ulaşarak olanları eşine anlatmakla tehdit ettiği ve mağdureye bir telefon hattı verdiği, görüşmeye devam etmek istediği, hattın mağdurenin eşi tarafından bulunması üzerine yaşadıklarını eşine anlattığı ve eşiyle boşandıkları şeklinde olayın kabul edildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Olayın adlî makamlara intikali, 3 yıl sonra katılanın evlenme arifesinde şikâyette bulunması, tarafların sosyal ve ailevi durumu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mağdureye yönelik cinsel eylemleri onun rızası dışında gerçekleştirdiğine dair soyut iddia dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı eylemin on beş yaşını bitirmiş çocukla rızaen cinsel ilişki kapsamında kaldığı ve bu suça ilişkin kanuni süre geçtikten sonra şikâyette bulunulması nedeniyle düşme kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan kurulan mahkûmiyet hükmüyle ilgili istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince; olayın adlî makamlara intikali, 3 yıl sonra katılanın evlenme arifesinde şikâyette bulunması,

tarafların sosyal ve ailevi durumu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mağdureye yönelik cinsel eylemleri onun rızası dışında gerçekleştirdiğine dair soyut iddia dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı eylemin on beş yaşını bitirmiş çocukla rızaen cinsel ilişki kapsamında kaldığı ve bu suça ilişkin yasal süre geçtikten sonra şikâyette bulunulması nedeniyle düşme kararı hükmedilmesine dair yapılan değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu hususlarla ilgili değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan

reddedilmesi, hukuka aykırı bulunduğundan katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2019/1037 Esas, 2020/544 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi