Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/9227 K.2023/3067

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2012 tarihli ve 2011/229 Esas, 2012/724 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile tehdit suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 12 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Erzurum

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2012 tarihli ve 2011/229 Esas, 2012/724 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 18.06.2019 tarihli ve 2015/5878 Esas, 2019/10052 Karar sayılı kararı ile ''Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma,

delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12. ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Erzurum

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2019/559 Esas, 2022/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı yasa ile değiştirilmeden önceki 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun' un 326 ncı maddesinin son fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 12 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,

1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.06.2022 tarihli ve 9-2022/52879 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Eksik inceleme sonucu mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince bozma ilâmı üzerine; suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurun sanığın sahibi olduğu iş yerinde iki yıla yakın süredir çalıştığı, sanığın mağduru işe almasından bir ay sonra diğer çalışanlarını işten çıkarttığı ve bu durumu kullanarak öncelikle basit hareketlerle başlayarak her gün mağdurun yanaklarından öptüğü, mağdurda ... duygusu uyandırmak ve mağduru daha kolay kontrol etmek için mağdura cep telefonu ve kıyafet aldığı, sanığın beş - altı ay boyunca bu tür eylemlerini devam ettirdiği,

şikâyet tarihinden üç ay önce de sanığın mağduru yemek yeme bahanesiyle hile ile evine götürdüğü üzerinde kilodu kalacak şekilde soyunduğu, mağdura da soyunmasını söylediği, mağdurun da sanıktan korkarak soyunduğu, üzerinde kilot kalana kadar tüm kıyafetleri çıkardığı, sanığın mağdura sarılarak dudaklarından, yanaklarından, boynundan öperek, kilodunu çıkarmadan mağdurun kilodunun üzerinden cinsel organını aşağı yukarı sürttüğü, mağdurun bu durumu ailesine anlatamadığı ancak işe gitmek istemediğini söylediği, ailesinin okullar başlayana kadar devam etmesini istemeleri üzerine mağdurun işe gitmeye devam etmek zorunda kaldığı,

sanığın elinde mağdurun çıplak görüntülerinin olduğunu, internete, babasına ve okuldaki herkese vereceğini söyleyerek tehdit ettiği, bundan korkan mağdurun sanık ile beraber sanığın evine gittiği ve sanığın benzer nitelikte eylemlerine gerek evinde gerekse işyerinde devam ettiği ,mağdurun tüm bu yaşadıklarından ötürü artık sanığın iş yerinde çalışmak istemediğini tekrar annesine söylemesi üzerine mağdurun babasının sanığın iş yerine giderek mağdurun artık çalışmak istemediğini söylediği, sanığın ise mağduru o gün işe çağırdığı, işe giden mağdura yaptıklarını videoya kaydettiğini, bunları polise, okuluna ve internete vereceğini söylediği,

her ikisi de dükkandayken mağdurun babasının da dükkana geldiği, kendisini tanık ...'nin aradığından ve sanığın elinde mağdura ait çıplak fotoğrafların olduğunun bahsettiğini söylediği ve sanığın tanık ...'yi arayıp ona "facebooka çırağımın fotoğraflarını koydum, sende bu fotoğraflar hakkında kötü yorumlar yap, benim çırak okulda öğretmenlerle ilişkiye giriyor, bu videoyu facebook da nasıl yayınlarım, bu videoları internete ver" dediği, tanık ...'nin soruşturmada alınan beyanında bu hususu doğruladığı,

sanığın aşamalardaki beyanlarında da mağdurun işten ayrılmasına sinirlenip bu şekilde davrandığını belirttiği, sanığın kendisine ait facebook hesabından "...'in pornosu yakında çıkacak" dediği, mağdura ise "sen bittin dükkanı devrettim, seni yok edeceğim, bana yanlış yaptın, yalandan ...", "CD görüntüleri geliyor, bu çocuk başkalarıyla kötü ilişkiler yapmış, CD'lerin görüntülerini vereceğim", "şerefsizi siteden atın top herkes biliyor okulda","arkadaşlar bu çocuğu başkasıyla yani erkekle çok kötü halde ilişkiye girmiş, CD'sini yayınlayacağım, bu siteye kötü örnek oluyor atın" şeklinde paylaşımları ve mesajları bulunduğu,

mağdur tarafından bu içeriklerin soruşturma aşamasında CD ortamında ibraz edildiği ve dosya içerisinde mevcut olduğu; bu paylaşımları tanık ...'un da gördüğü; sanığın daha sonra mağdurun öğrenim gördüğü okulun müdürü olan ...'ye isimsiz bir dilekçe yazarak mağdurun kendi cinsinden kişilerle cinsel ilişkiye girdiğini belirttiği, dilekçe üzerinde yaptırılan kriminal incelemede dilekçenin sanığın eli ürünü olduğunun tespit edildiği;

sanığın aşamalarda alınan savunmalarında ve vermiş olduğu dilekçelerinde mağdur ile babasının kendisine borcu olması nedeniyle hakkında suç isnadında bulunduklarını, kendisine iftira atıldığını beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği dosyada; mağdurun aşamalarda yer zaman ve mekan belirterek tutarlı ve detaylı anlatımları mağdurun babasının dosyaya sunduğu ödemeye ilişkin makbuzlar, sanığın sosyal medya üzerinden yaptığı paylaşımlar ile tanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanları bütün olarak değerlendirilerek sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu,

suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdura yönelik çocuğun cinsel istismarı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçları işlediği kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.

Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, karar hukuka uygun bulunmuştur. B.

Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu tehdit suçunu oluşturan eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suç tarihi olan 22.11.2010 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. C. Tebliğname Yönünden Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün onanmasına yönelik Tebliğnamedeki görüşe bozma sebebine uygun olarak iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Erzurum

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2019/559 Esas, 2022/57 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Erzurum

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2019/559 Esas, 2022/57 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,