Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/9566 K.2023/4302

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2019/517 Esas, 2020/78 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (b) ve (d) bentleri, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 06.11.2020 tarihli ve 2020/1070 Esas, 2020/1178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi,

dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Konya Bölge Adliyesi Mahkemesi

7. Ceza Dairesi kararının katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.09.2021 tarihli ve 2021/22344 Esas, 2021/7793 Karar sayılı kararı ile özetle mahkumiyet kararının yerinde olmaması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/1370 Esas, 2021/1697 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle; mağdur beyanı göz ardı edilerek beraat kararı verildiğine, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü ''Sanığın, mağduru 'gel film izleyeceğiz' diyerek odasına götürüp, mağduru yüz üstü yatırarak cinsel organını mağdurun anüsüne sürtünme eylemi, usul ve yasaya uygun olan Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 16.9.2021 tarih 2021/22344 esas 2021/7793 karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere mağdurun aşamalarda değişen ve tanık beyanları ile çelişen anlatımları, savunma ile dosya tüm dosya içeriğine göre sabit olmadığından sanığın müsnet suçtan beraatına karar verilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur.'' şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Katılan mağdurun aşamalarda değişen ve tanık beyanlarıyla çelişen anlatımları ile tüm dosya kapsamı karşısında Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/1370 Esas, 2021/1697 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya