Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/9742 K.2023/3361

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararların. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/254 Esas, 2019/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, mağdure ...'a yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına;

mağdure ... ...'ya yönelik 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; mağdure ...'e yönelik ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/2040 Esas, 2019/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan mağdureler vekili, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdureler ... ve ...'a yönelik eylemleri dolayısıyla ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci

cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; mağdure ... ...'ya yönelik 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliyesi Mahkemesi 20 Ceza Dairesi kararının sanık müdafii, katılan mağdureler vekili, katılan Bakanlık vekili ile bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.10.2021 tarihli ve 2021/13446 Esas, 2021/8454 Karar sayılı kararı ile özetle, sanığın mağdurelere yönelik eylemlerinin cinsel amaçla gerçekleştiği hususunda her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/1628 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, atılı suçlardan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurelerin beyanlarının istikrarlı olduğuna, beraat kararı yerine mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Suçların sübut bulduğuna ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Sanık savunmaları, mağdurelerin beyanları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; öğretmen olan sanığın, öğretmenlik yaptığı okulda öğrencileri olan Mağdurlar ... ***, ... *** ve ... ***'a yönelik sarkıntılık suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı suçunu işlediğinden bahisle yargılaması yapılarak cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de;

mağdurelerin aşamalardaki ifadeleri, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın öğrencileri olan mağdurelere yönelik dokunma eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirdiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı bu nedenle sanığın üzerine atılı her üç mağdureye yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı suçunun sabit olmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan ayrı ayrı beraatine karar vermek gerekmiş aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümlerde, olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/1628 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararında katılan mağdureler vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir

4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Dairemizce sanığın mağdureler ..., ... ve ... ...'ya yönelik eylemleri hakkında "...sanığın öğrencisi olan mağdurlara yönelik dokunma eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirdiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı.." gerekçesiyle kurulan beraat hükümlerinin onanmasına karar verilmiş ise de. Bozma öncesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak kurduğu hükümlerin gerekçesinde belirtildiği üzere, "öğretmen olan sanık ...'ın mağdur ...'un ellerinden tuttuğu, dudağına dokunduğu, ayağıyla mağdurun ayağına değerek fiziksel temas sağlamaya çalıştığı, katılan mağdur ...''in ellerini tutup okşadığı, mağdurun elini kalorifere koyduğunda sanığın elini denk getirip mağdurun elinin üzerine kapatıp tuttuğu, yakınlaşmaya çalıştığı, ellerini mağdurun omuzuna koyduğu, bacağını okşadığı, "canım" diyerek sarıldığı,

mağdur ...'nın sanığın bu eylemlerinden rahatsız olup geriye kaçtığı, mağdur ...'e yönelik ''canım, hayatım'' şeklinde kelimeler sarf ettiği, sarıldığı, ellerini cinsel amaçla tuttuğu,.." şeklinde sübut bulan eylemlerinin cinsel amaç içerdiğinde şüphe bulunmayıp sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve beraat hükümlerinin bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan onama yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.