İçeriğe geç
AC
9. Ceza Dairesi Esas: 2023/10419 Karar: 2023/8611 Tarih: 2023

Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/10419 K.2023/8611

9. Ceza Dairesi 2023/10419 E. , 2023/8611 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/809 E., 2023/201 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5

Karar Özeti

9. Ceza Dairesi 2023/10419 E. , 2023/8611 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/809 E., 2023/201 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5

Karar Detayı

9. Ceza Dairesi 2023/10419 E. , 2023/8611 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/809 E., 2023/201 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2014 tarihli ve 2013/93 Esas, 2014/170 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2014 tarihli ve 2013/93 Esas, 2014/170 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 07.06.2021 tarihli ve 2017/602 Esas, 2021/4102 Karar sayılı ilâmıyla; ''Mahkemece hüküm kurulurken sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi...'' şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/466 Esas, 2021/668 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/466 Esas, 2021/668 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/6331 Esas, 2022/9097 Karar sayılı ilâmıyla; ''Dosyada mevcut adli sicil belgesine göre herhangi bir mahkumiyet kaydı olmayıp, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz davranışları bulunmayan sanık hakkında pişmanlık göstermeyen tavırları şeklindeki yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi...'' şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/809 Esas, 2023/201 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Hüküm verilirken savunma lehine anlatımlarda bulunan tanık beyanlarının dikkate alınmadığı, bozmadan sonra mağdurenin babaannesi olan tanık ...'nın ifadesinde sanığa iftira atıldığını açıkça belirttiği, mağdurenin babaannesi ve dedesinin ayrıntılı olarak dinlenilmesinden sonra karar verilmesi gerektiği, mağdurenin beyanları ile diğer beyanlar arasında çelişkiler bulunduğu, artık büyümüş olan mağdurenin tekrar ifadesinin alınmasının zaruri olduğu, belirtilen gerekçelerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanık hakkında alt sınırdan, takdiri indirim hükümleri uygulanarak karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece ''Gerek evlerinin durumu gerekse akrabalık ilişkileri itibari ile sanığın mağdure ile sık sık temas kurabildiği gibi mağdure ile yalnız kalma ortam ve zamanlarının da bulunduğu , 17/09/2006 doğumlu olan mağdure ile bu şekilde yalnız kaldıkları ortamlarda atölye olarak tabir edilen yerde ve evin önünde duran sanığa ait servis minibüsünde, sanığın mağdurenin çamaşırlarını çıkararak cinsel organına ellemek, yalamak, okşamak, dudağından öpmek, cinsel organını göstermek, arkasından mağdureye değdirmek şeklinde cinsel arzularını tatmine yönelik davranışlarda bulunduğu ve böylece yaşı küçük mağdureye yönelik olarak organ sokma boyutuna varmayan cinsel istismar suçunu işlemiş olduğu...'' şeklindeki kabul ile atılı suçtan hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin sübuta ve sair hususlara ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/809 Esas, 2023/201 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla