Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12195 K.2024/4312

Katılan mağdure vekilinin Mahkemece kurulan hükmü kanuni süresinde temyiz etmesinin ardından dosyaya sunduğu 13.06.2023 tarihli dilekçeyle temyizden feragat ettiğini bildirmesi karşısında, incelemenin sanığın temyiziyle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara

23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2015/77 Esas, 2015/586 Karar sayılı kararı neticesinde mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105/1-2. cümlesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrir sayılmasına dair kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 28.12.2022 tarihli ve 2021/8826 Esas, 2022/12173 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazlarının reddine, ancak sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin olması ve 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde değişiklik yapılıp bu kapsamda anılan suç yönünden koşulların oluşması durumunda, "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması" veya "Davanın düşmesi" seçeneklerine de yer verilmesi karşısında,

tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak kanun değişikliği sonrası Mahkemesince değerlendirme yapılıp yapılmadığı hususu araştırılarak sonuca göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesinde zorunluluk bulunduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Ankara

23. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun’un 105/1-2. cümlesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Atılı suçu işlemediğine, mağdurenin beyanı dışında somut delil bulunmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkûmiyet kararının verildiği 30.05.2023 tarihli oturumda Sincan 3 No'lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve duruşmalardan bağışık tutulma yönünde isteği bulunmayan sanığın son celseye getirtilmeden ya da Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi (SEGBİS) aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle, savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 193. ve 196. maddelerine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR