Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12306 K.2024/720

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan ilk hükmün İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25.Ceza Dairesi tarafından 2021/1279 Esas, 2021/1534 Karar ve 16.09.2021 tarihli kararı ile kesinleştiği, işbu dosya kapsamında yapılan yargılamanın nitelikli cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarıyla sınırlı olduğu anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci, ikinci fıkraları, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 nci maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Edirne 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2021/397 Esas, 2022/637 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi,

üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret ve onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Dosya kapsamına göre sanığın atılı tüm suçları işlediğinin sabit olduğuna, sanığın eylemlerinin ağırlığı, niteliği ve eylemlerine devam etme ısrarı bir bütün halinde değerlendirildiğinde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, ayrıca sanığın eylemleri ile mağdurenin iradesiyle hareket etme yeteneğini kısıtlayarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediğine, mahkumiyete karar verilen suçlarda katılanın suçların katılanın üzerindeki kalıcı etkileri ve failin kastının yoğunluğu dikkate alınarak suçlardan üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine,

sanığın yargılama süresince suçu inkar etmesine rağmen Mahkemece uygulanan takdiri indirimin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mahkemece hatalı tespit ve değerlendirme neticesinde kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğuna, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğinin dosya kapsamından anlaşıldığına, ayrıca nitelikli cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarından üst hadden cezalandırılması gerektiğine, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin de yerinde olduğu anlaşıldığından,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ve katılan vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2023/1219 Esas, 2023/1237 Karar sayılı kararında katılan vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne