Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12395 K.2024/4724

Yargılama sırasında on beş yaşından büyük mağdurenin duruşmaya gelerek katılma talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine sanık hakkında, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1.Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda Kocaeli

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2021/284 Esas ve 2022/49 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 43/1,62. maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 20.05.2022 tarihli ve 2022/888 Esas ve 2022/1064 Karar sayılı ilâmı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 07.12.2022 tarihli ve 2022/12304 Esas ve 2022/11081 Karar sayılı ile "Sanığın aşamalarda mağdurenin on dört yaşında olduğunu bilmediğine dair beyanları, ilk derece mahkemesince duruşmada yapılan gözlemde mağdurenin en az 16 -17 yaşlarında göründüğü şeklindeki tespit, sanıkla mağdurenin yaşlarının birbirine yakın olması, nüfus kaydına göre olay tarihinde mağdurenin on beş yaşını tamamlamasına çok kısa bir süre kalması, tarafların sosyal ve kültürel durumları ile tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde; olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu,

sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup anılan suçun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi bulunduğu, mağdurenin on beş yaşını doldurmuş olduğu 16.12.2021 tarihli celsede şikayetinden vazgeçip sanık müdafisinin de aynı celsede şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşıldığından, vaki feragat nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi," gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2023 tarihli ve 2023/85 Esas, 2023/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hata hükümleri uygulayarak eylemin 5237 sayılı Kanun'un 104/1. maddesindeki reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilmesine ve şikâyet yokluğundan 5237 sayılı Kanun'un 73/1 ve 5237 sayılı Kanun'un 223/8 maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine, mağdurenin yaşı konusunda hataya düşmediğine, hakkında usul ve kanuna aykırı olarak verilen düşme kararının bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak mağdurenin şikayetçi olmaması nedeniyle sanık hakkında cinsel istismar suçundan dönüşen reşit olmayanla cinsel ilişki suçu yönünden açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73/4. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde aynı Kanun'un 73/1. maddesi delaletiyle düşme kararı verilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2,4 maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Kocaeli