Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12532 K.2024/337

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, ikinci fıkrasının ikinci cümlesi ile üçüncü fıkrasının (c) bendi, 35 inci maddesi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Tarsus

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2019/401 Esas, 2021/41 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan aynı yasanın 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi ve üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 35 inci maddesi uyarınca 20 yıl 3 ay hapis cezası ile,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı yasanın 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Adana Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliyesi Mahkemesi

12. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 24.05.2022 tarihli ve 2021/28940 Esas, 2022/4814 Karar sayılı kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Tarsus

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2022/288 Esas, 2023/ 217 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın farklı tarihlerde katılan mağdurenin alt kıyafetlerini çıkarmak suretiyle katılan mağdurenin arka bölgesine sürtündüğü sabit olduğundan çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

son eylemi sırasında katılan mağdureyi oyuncak verme bahanesiyle kandırarak olay yerine götürdüğü sabit olduğundan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı yasanın 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Katılan Bakanlık vekilinin dilekçesinden özetle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve çocuğun cinsel istismarı suçundan birden fazla kez cezalandırılmasına, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Katılan mağdure vekilinin dilekçesinden özetle sanığın birden fazla kez çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. C.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık müdafiinin dilekçesinden özetle sanığın üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin mahkûmiyete yeterli delil olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin Kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bu sebeple katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tarsus

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2022/288 Esas, 2023/ 217 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Tarsus