Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12526 K.2024/1636

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması uyarınca Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/89 Esas, 2015/324 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin; birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 03.03.2021 tarihli ve 2016/12055 Esas, 2021/1784 Karar sayılı kararıyla katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine, sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesi suretiyle hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2021 tarihli itiraznamesi ile Yüksek Dairece verilen kararın kaldırılması, katılan mağdure vekilinin temyizi yönünden de hükümler incelenerek, Mahkemece sanık hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin onanması, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün ise bozulması talep edilmiştir. Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 24.06.2021 tarihli ve 2021/1380 Esas, 2021/4496 Karar sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden reddiyle, itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.03.2022 tarihli ve 2021/(Kapatılan) 14-258 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının birinci uyuşmazlık yönünden kabulüyle, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2016/12055 Esas, 2021/1784 Karar sayılı kararının kaldırılmasına ve temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/9095 Esas, 2022/9539 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün ise "...Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

ATK 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 03.12.2014 tarihli raporda mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının kalıcı ve sürekli olarak bozulduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi uygulanıp, belirlenecek lehe kanuna göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine Silifke

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/27 Esas, 2023/203 Karar sayılı kararıyla sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları ile ayın Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstekleri Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ve dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı olan suç adının çocuğun nitelikli cinsel istismarı olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda eleştiri nedeni dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silifke