Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13709 K.2024/10402

Katılan vekilinin kanunen talepte bulunma hakkı olmadığından duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin, Suça Sürüklenen Çocuk ve Suça Sürüklenen Çocuk Adına Annesi ...'un Temyiz İstekleri Özetle, suça sürüklenen çocuğun atılı eylemi zor ve cebir kullanarak gerçekleştirmesinin mümkün olmadığına, raporda tespit edilen yaralanmaların başkaca somut delil ile desteklenmediğine, cezalandırmaya yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığına, bozma ilamından sonra katılan dinlenmeden hüküm tesis edildiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. B.

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, suça sürüklenen çocuğun yaşı yönünden somut bir inceleme yapılmadığına, iyi hal indirimi uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan alt sınırdan ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise,

failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. B.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Bakımından Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Suça sürüklenen çocuğun eylemini, mağdureyi yemek yapması için annesinin çağırdığını söyleyip evden çıkmasını sağlayarak hile kullanmak suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesince belirlenmesi yerine suçun vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurularak eksik cezaya hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Konya