Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13778 K.2024/3326

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi. Katılan vekilinin kanunen talepte bulunma hakkı bulunmadığından, vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY ve OLGULAR 1. Antalya 8. Sulh Ceza Mahkemesinin, 24.03.2014 tarihli ve 2013/555 Esas, 2014/255 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği, 2. Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2016/11763 Esas, 2021/944 Karar sayılı ilâmı ile kararın basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle bozulduğu, 3. Antalya

25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2021 tarihli ve 2021/212 Esas, 2021/1195 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında verilen cinsel taciz suçundan mahkûmiyet kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine aynı Mahkeme tarafından basit yargılama usulü uygulanmaksızın 10.05.2022 tarihli ve 2021/778 Esas, 2022/763 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği,

4. Dairemizin 27.03.2023 tarihli ve 2022/11768 Esas, 2023/1710 Karar sayılı ilamı ile kararın "Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek şikayete konu edilen 05***** numaralı cep telefonu hattını kendisinin kullanmadığını savunması ve dosya kapsamında hattın aidiyetine dair bir araştırmanın yapılmadığının belirlenmesi karşısında,

suç tarihleri itibarı ile yargılamaya konu görüntülerin gönderildiği 05***** numaralı cep telefonu hattının sanık adına kayıtlı olup olmadığı ya da sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak başka şahıs adına kayıtlı ise bu şahıs tespit edilerek yargılama konusu olaya ve taraflara ilişkin beyanlarının alınması,

suç tarihlerinden birer hafta önce ve sonraki suça konu hat ile mağdurenin kullanmakta olduğu hat arasındaki arama ve mesaj kayıtları, sinyal aldığı baz istasyonu bilgilerini içerir HTS kaydının Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan istenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur." gerekçesiyle bozulduğu, 5. Antalya

25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2023/659 Esas, 2023/691 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan olağan zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verildiği, Görülmüştür.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Usul ve kanuna aykırı şekilde verilen kararın kaldırılmasına ilişkindir. III.GEREKÇE Sanık hakkında Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesince yürütülen kovuşturma neticesinde 24.03.2014 tarihli ilk mahkumiyet kararının temyizi üzerine yapılan incelemede hükmün Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 2016/11763Esas 2021/944 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasından sonra Mahkemesince 02.09.2021 ve 10.05.2022 tarihli mahkûmiyet kararlarının kurulduğu, her mahkûmiyet kararının ayrı ayrı zamanaşımını kestiği, son olarak 10.05.2022 tarihli kararın temyiz edilmesi üzerine bu hükmün de Dairemizin 27.03.2023 tarihli 2022/11768 Esas 2023/1710 Karar sayılı ilâmı ile bozulması üzerine Antalya

25. Asliye Ceza Mahkemesinin temyize konu 2023/659 Esas 2023/691 Karar sayılı hükmü ile zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verildiği, ancak yukarıda özetlendiği gibi 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin başlangıcına esas alınan 24.03.2014 tarihli ilk mahkumiyet hükmünden sonra da sanık hakkında aynı suç nedeniyle aynı dosya üzerinden 02.09.2021 ve 10.05.2022 günlü iki mahkumiyet hükmünün daha tesis edildiği,

bu nedenle somut olay yönünden asli ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği anlaşılmakla, Mahkemece bozma ilâmına uyulduğu belirtilmesine rağmen bozmanın gerekleri yerine getirilmeden yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR