Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13969 K.2024/1252

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/381 Esas, 2020/85 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile mağdure sayısınca çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 29.09.2022 tarihli ve 2021/19112 Esas, 2022/8396 Karar sayılı kararı ile özetle, eylemlerin sarkıntılık düzeyinde kaldığının gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. İzmir

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/485 Esas, 2023/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdure sayısınca sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen.

"Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi Özetle; suç vasfının tayininde hataya düşüldüğüne, cezaların ve zincirle suç hükümlerinin alt sınırdan belirlenmiş olması nedeniyle kararın bozulması istemine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; mağdureler ve tanıkların çelişkili beyanlarına dayalı mahkumiyet kararı verilemeyeceğine, mağdurelerin beyanlarına ilişkin kayıtları dinleyemediğine, ifadelerinde yer, zaman ayrıntısı bulunmadığına, yalan söyleme eğilimlerinin olduğuna, beyanlarının dosyadaki maddi delillere aykırı ve tutarsız olduğuna, bilirkişi raporuna göre mağdurelerin beyanlarının gerçeği yansıtmadığına sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların (Düzeltilen kısım dışında) doğru biçimde belirlendiği,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Mahkemece kurulan hükümlere yönelik katılan mağdureler vekili ile sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmediği anlaşıldığından kararda aşağıda belirtilen düzeltme sebebi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri, üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezaları aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/4 oranında arttırılırken 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezalarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdureler vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/485 Esas, 2023/251 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği hükümler fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölümlerde yer alan ''9 yıl 4 ay 15 gün'' ibarelerinin çıkartılıp, yerlerine ''8 yıl 16 ay 15 gün'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,