Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/14053 K.2024/2872

Kurumunda tutuklu bulunan sanık ...’ye 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 35 inci maddesi gereğince 14.06.2023 tarihinde tebliğ edildiği ancak sanığın Bölge Adliye Mahkemesi kararını, kendisine tebliğinden önce 07.06.2023 havale tarihli dilekçesiyle temyiz ettiği anlaşılmakla sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir. İlk Derece Mahkemesinden sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. İstanbul

35. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2023 tarihli ve 2022/99 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararı ile sanıkların olay günü mağdureyi kaçırarak mağdurenin boynunu ve yanaklarını öptükleri, mağdureyi yere yatırıp pijamasını çıkardıkları ancak bu esnada mağdurenin amcasının gelmesi üzerine olay yerinden kaçarak uzaklaştıkları şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemlerin ve mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanıklar ..., ... hakkında her bir suç yönünden ayrı ayrı; a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 35, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan.

5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 62 ile 53 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/1009 Esas, 2023/820 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanlarından anlaşılacağı üzere mağdureyi kaçıranların arasında sanık ...'nin bulunmadığı, mağdurenin beyanlarının gerçeklikten uzak olduğu ve her bir sanık için aynı beyanda bulunduğu, iddia edilen cinsel eylem sırasında sanığın olay yerinde bulunmadığı, açıklanan nedenlerle sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine yöneliktir. B.

Sanık ...'nin Temyiz İstemi Atılı suçu işlemediğine, iddia edilen eylemlere katılmadığına, hakkında atılı suçlardan beraat hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Mağdurenin soruşturma aşamasında Çocuk İzlem Merkezindeki beyanlarında kız kardeşi ile birlikte dışarıda oynadığı esnada sanıklar tarafından kaçırıldığını belirtmesi karşısında, kaçırılma esnasında mağdurenin yanında bulunan kardeşinin açık kimlik bilgileri tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenmesinden ve mağdurenin aşamalardaki ifadelerinin gerek kendi içinde gerekse sanık beyanları ile suçun oluşumuna ve vasfına yönelik çelişkiler içerdiği anlaşılmakla, mevcut çelişkiler giderilip alınan beyanlardan hangisine, neden üstünlük tanındığı, eylemlerin kabulünün ne olduğu gerekçeli olarak tartışılmasından sonra, Kabul ve uygulamaya göre de.

Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların mağdureye karşı eylemlerini organ sokmak suretiyle gerçekleştireceklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, sanıkların eylemlerinin sübutunun kabulü halinde de 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması karşısında anılan karara yönelik istinaf başvurularının kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafii ve sanık ...'nin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/1009 Esas, 2023/820 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul