Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/14080 K.2024/1397

Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında kurulan hükümde, "...somut olayda; sanık ... hakkında Müşteki ...'ye yönelik eylemi nedeniyle TCK'nın 109/2, 109/3-a-d, 109/5, Müşteki ...'ye yönelik eylemli nedeniyle TCK'nın 109/2, 103/3-a-c-d, 109/5 maddeleri gereğince cezalandırılması talep edilmiş olmakla, bu haliyle suçların sübutu halinde verilebilecek ceza miktarının 10 yıl hapis cezasının üzerine çıkabileceği, bu nedenle her iki suç yönünden de ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik istinaf istemlerinin esastan reddine dair kararın CMK'nın 286/2-g maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği kanaatine" varıldığından "...1- İtirazımızın KABULÜ ile, 2-.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03/10/2023 tarihli ve 2023/5488 Esas, 2023/5874 Karar sayılı kararının, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen SANIĞIN TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ kararı yönünden KALDIRILMASI, 3- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 18/11/2021 tarihli ve 2021/515 Esas, 2021/2364 Karar sayılı kararının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden işin esasına girilerek sanığın temyizi yönünden incelenerek BİR KARAR VERİLMESİ 4- İtirazımız yerinde görülmediği takdirde, 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi" talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İtiraza konu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteğinin incelenmesinde. 1. Dairemizce kabul edilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2022 tarih ve 2022/436 Esas, 2022/705 Karar sayılı kararı ve 01.11.2023 tarih ve 2023/58 Esas, 2023/565 Karar sayılı kararları dikkate alınarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla aşağıdaki bozma sebebi dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya kapsamına göre yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme dair temyiz isteğiyle ilgili olarak verilen Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 03.10.2023 gün ve 2023/5488 Esas, 2023/5874 Karar sayılı kararının (A) bendinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla sınırlı olarak KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında kişiye hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesi, 18.11.2021 tarihli ve 2021/515 Esas, 2021/2364 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili (1) ve (2) numaralı bentlerinde yer alan "CMK 223/2-e maddesi gereğince" ibarelerinin çıkarılarak yerlerine "CMK 223/2-b maddesi gereğince" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,