Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1561 K.2023/2262

İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde 5271 sayılı Kanunun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırı şekilde temyiz sebebi gösterilmediği belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 Sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2022 tarihli ve 2022/273 Esas, 2022/1 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ile 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/1571 Esas, 2022/1701 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyizi Gerekçesizdir B.

Sanık Müdafiinin Temyizi Sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, şikayetin geç yapıldığına, günlük sayfasının dosyaya sunulmadığına, mağdurenin sanıktan para istemeye devam ettiğine, telefondan elde edilen görüntülerle ilgili yorum yapmak suretiyle sanığın cezalandırıldığına, görüntülerin sanığın atılı suçu işlediğine karine olamayacağına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığına, lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Somut olayda mağdurenin tutarlı beyanlarında; sanığın daha önce komşuları olduğunu, kendisi yedi yaşında iken, babasının sanık olan komşularına güvendiği için sıklıkla evlerinde oturmaya, bilgisayar oynamaya gittiğini, sanığın, "Bilgisayar evde yok, gel seninle oyun oynayalım" dediğini, sonra kucağına alıp hoplatıp zıplattığını, sonrasında da "Yorulduk gel biraz dinlenelim", "Gel seninle yatalım" diyerek kendisine doğru çektiğini, yanına yattığını, yanına yattığında kendisine çektiğini, kucaklayıp sıktığını ve boynundan öptüğünü, bu olayların yedi-on yaş arasında, dokuz-on kez olduğunu,

o zaman olayları anlamadığını, bunları yaparken yanlarında kimsenin olmadığını, kendisine sarıldığında, çeşitli bahaneler ile kucağına oturttuğu sırada sanığın bir elinin kendisinin altında diğer elinin belinde olduğunu, yine Youtube'daki yeni bir challenge oyununu oynatma bahanesiyle parmağına çikolata sürüp hem kendi torununa hem kendisine yalattığını;

bir gün araba ile torunu ... *** ve kendisini gezmeye götürdüğünde "Önce ben çikolatayı sizin yüzünüze süreceğim yalayacağım, sonra siz benim yüzüme sürdüğüm çikolataları yalayacaksınız, dediğinde iğrenç bulup kabul etmediğini, bir diğer olayda da "Babam parası olduğunda bana telefon alacak" dediğinde "Dudağımdan öpersen sana ben hemen telefon alırım" dediğini, oyun oynarlarken "Yoruldunuz, bacaklarınıza masaj yapayım " dediğini, kendisinin "Çorabın üzerinden masaj yap" demesine rağmen, çoraplarını çıkarttığını, mağdurenin ayaklarına masaj yaptığını, her seferinde kendisinin omuzlarına elini attığında sürekli göğüslerini sıktırdığını,

kendisine dokunurken garip sesler çıkarttığını, hatta yanında yatarken de aynı garip sesleri çıkarttığını ifade ettiği, Mahkemece bu beyanlara itibar edildiği, ayrıca sanığın cep telefonuna bakıldığında mağdurenin dondurma yerken fotoğraflarının bulunduğu, yine internetten indirmiş olduğu pornografik görüntülerdeki kadın resimlerinin baş kısmına, mağdurenin ve annesinin resimlerini yerleştirdiği,

taşınmalarının üzerinden beş-altı yıl geçmesine rağmen hala telefonunda bu resimleri saklamış olduğu dikkate alındığında, sanığın cinsel arzuları tatmine yönelik ani hareket olarak sayılamayacak davranışlarının ve süreklilik içeren eylemlerinin olduğu, bu sebeple sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyini aştığının kabul edilerek mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyizi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 294 öncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyizinin İncelenmesinde Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298'inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiinin Temyizinin İncelenmesinde Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/1571 Esas, 2022/1701 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar