Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1592 K.2023/2286

Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/231 Esas, 2022/276 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü madde uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2046 Esas, 2022/2156 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılanlar vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması için yasal şartlar bulunduğu halde, anılan maddenin tatbik edilmemesinin hukuka aykırı olduğu yönündedir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiği yönündedir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde mağdurenin okul çıkışında otobüse binerek, arka koltuğa oturduğu, bir süre sonra sanığın da aynı otobüse binerek ayakta seyahat etmeye başladığı, bir süre sonra sanık yüzü mağdureye dönük halde iken gömleğinin altından pantolonun açık fermuar kısmından ereksiyon haldeki cinsel organını çıkararak mağdurenin omuz bölgesine kıyafetinin üzerinden sürttüğü, ileri geri hareketler yaptığı, elleri çantasının üzerinde bulunan mağdurenin ellerine cinsel organını değdirdiği, eylemlerin görüntü kayıtları ile doğrulandığı ve sanığın mağdureye yönelik cinsel istismar suçunu işlediği kabul edilmiştir.

2. Sanığın sabıkalı kişiliği itibariyle ıslah olmaz kişilik yapısı, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki pişmanlık sayılabilecek davranışlarının bulunmayışı, cezanın caydırıcı olma ilkesi ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alındığında takdiri indirim nedeni olarak kabul edilebilecek bir hal gözlemlenmediğinden ve bu konuda Mahkemede olumlu vicdani kanaat hasıl olmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sair istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanığın adli sicil kaydındaki Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2017 tarih, 2015/260 Esas ve 2017/2 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu nazara alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince verilen cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve mağdureye ait olduğu anlaşılan emanette kayıtlı okul hırkasının sahibine iadesi gerekirken dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi ayrıca mağdure Nisanur kendisini vekil ile temsil ettiği halde kararda sehven katılan ... kendini vekil ile temsil ettirdiğinden bahisle vekalet

ücretine hükmedilmesi hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilen hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiş, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2046 Esas, 2022/2156 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli