Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2023/17 E. , 2023/1634 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Böl
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2023/17 E. , 2023/1634 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,17.05.2019 tarihli ve 2017/686 Esas, 2019/281 Karar Sayılı Kararı İle; 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına, 2. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b,e) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2019/3129 Esas, 2021/1092 Karar Sayılı Kararı İle; 1. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, 2. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Suçun kendisini savunmayacak kişiye karşı işlenmesi, suçun mağdure üzerindeki fiziksel ve ruhsal etkisi, sanığın suçtan pişman olmaması ve suça eğimli olması nedenleriyle üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulması talebine ilişkindir. 2. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Atılı suçun işlendiğine dair somut delil bulunmaması, hükmün gerekçe içermemesi, üst sınırdan hüküm kurulması, zincirleme suç ve tekerrürün şartlarının oluşmaması, lehe tanık beyanlarına itibar edilmemesi nedenleriyle kararın hukuka aykırı olduğundan bahisle bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller, tanık anlatımları, adli rapor içerikleri ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, mağdurenin öz annesi ve velayet sahibi ... ve onun nikahsız eşi sanık ... ile birlikte yaşadığı, mağdurenin annesi ...'ın tekstil işinde çalıştığı ve mesai saatlerinde mağdurenin sanık ile birlikte aynı evde yalnız bulunduğu, sanığın bu süreçte değişik tarihlerde mağdurenin kıyafetlerini çıkartıp cinsel organına eliyle dokunduğu, yine mağdurenin cinsel organını öptüğü, poposuna dokunup ısırdığı, yine cinsel istismar eylemleri dışında mağdurenin yaramazlık yaptığı gerekçesiyle boynunun arkasına yumrukla vurarak ve sağ ayağına vurarak mağdureyi yaraladığı kabul edilerek sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istimarı ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü 1.Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, 2. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün alt sınırdan tesis edilmiş olması gerekçesiyle kaldırılması ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan neticeten 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Olayın intikal şekli, mağdurenin aşamalardaki ayrıntılı ve istikrarlı beyanları, mağdure beyanlarını doğrulayan tanık anlatımları, olayın çocuk yuvasında çalışan görevlilerce adli makamlara ihbar edilmiş olması sebebiyle mağdurenin babası tarafından yönlendirildiği yönündeki sanık savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olması hususları ile tüm dosya kapsamı gözetilerek, sanığın zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği yönündeki mahkeme kabulünde, hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde; sanığın suç işleme kastı, kişilik özelliği, suç konusunun önem ve değeri dikkate alınarak temel cezanın teşdiden on iki yıl hapis cezası şeklinde belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin bu husustaki temyiz sebeplerinin reddi ile hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2014 tarihli ve 2013/849 Esas, 2014/306 Karar sayılı ilamının 04.07.2014 tarihinde kesinleşip, 30.12.2015 tarihinde infaz edildiği gözetildiğinde, ceza miktarı itibariyle infaz edildiği tarihten itibaren üç yıllık süre geçmeden sanığın temyize konu işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin tatbikinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 4. Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin ''10.02.2017 ve bir ay öncesi'' yerine ''2017'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. 5. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinin içeriği göz önüne alındığında sanık hakkında TCK'nın 103/3-d maddesi uygulanmaması bozma nedeni yapılmamıştır. V. KARAR A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) numaralı başlık altında açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (B) numaralı başlık altında açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2019/3129 Esas, 2021/1092 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun Olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2023 tarihinde karar verildi.