Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1980 K.2023/2220

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan mağdure vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2014 tarih ve 2014/7069 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu

6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.09.2014 tarihli ve 2014/50 Esas, 2014/281 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dairemizin 07.04.2022 tarihli ve 2021/2609 Esas, 2021/3319 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanmasına, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün ise şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi yerine mahkumiyetine karar verilmiş olması nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma ilamı üzerine İstanbul Anadolu

6. Ağır Ceza Mahkemesi 25.11.2022 tarihli ve 2022/662 Esas, 2022/718 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar vermiştir. 5. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2023 tarihli ve 9-2023/3495 sayılı Tebliğnamesi ile onama görüşlü olarak Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin sütyeninden elde edilen epitel hücrenin sanığa ait genotip özelliklerle uyumlu bulunduğunu, bu delilin sanığın atılı suçu işlediğine başlı başına yeterli delil olduğunu, mağdurenin beyanlarının raporlarla uyumlu olduğunu, emniyet kriminal raporunun suçun sübutu yönünden mağdurenin beyanlarını desteklediğini ve teyit ettiğini ve sair temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi. Dairemizin bozma ilamına uyarak, mağdurenin tanık beyanları ve raporlarla çelişen ifadeleri dikkate alınarak, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçeleriyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı, ilişkilendirildiği ve buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu