Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2145 K.2023/2825

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Eskişehir

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2015/3 Esas, 2015/399 Karar sayılı kararı ile sanıkların kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Eskişehir

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2015/3 Esas, 2015/399 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

18. Ceza Dairesinin 03.07.2020 tarihli ve 2019/11452 Esas, 2020/8649 Karar sayılı kararı ile sanıkların, katılana yolda yürürken laf attıkları ve arkasından takip edip katılanın evinin önüne giderek aracı katılanın önüne park ettikleri, sanıklardan ...'ın araçtan inerek katılana cinsel organını göstererek tuvaletini yaptığı olayda, sanıkların irade birliği içinde eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2020/879 Esas, 2020/1217 Karar sayılı kararı ile sanıkların cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gözetilmek suretiyle hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.11.2021 tarihli ve 4-2021/40800 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteği Sanıklardan ... ile katılanın aynı sokakta oturmaları nedeniyle sanıkların olay günü katılanın evinin önünde bulundukları, katılanın sanıklar tarafından laf atma kapsamında ne söylediklerini beyan etmediği, katılanın sanık ...'ın kendisine bakarak küçük tuvaletini yapma eyleminden hazırlık aşamasında bahsetmediği, tanığın görgüye dayalı bilgisinin olmadığı ve katılanın tanığa anlatımında laf atmadan bahsetmediği, delil bulunmadığı, mahkeme kararının gerekçesiz olduğu, gerekçe göstermeksizin takdiri indirim ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğu belirtilerek kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde akşam saatlerinde yolda yaya olarak yürüyen katılanın araç içerisinde bulunan sanıkların kendisini takip ederek laf attıklarını, araçlarıyla önünü kestiklerini, evinin önünde bekleyerek alkol aldıklarını ve sanıklardan ...'ın kendisine bakarak cinsel organını çıkartıp küçük tuvaletini yaptığını iddia ettiği, sanıkların aşamalarda sanık ... ile katılanın aynı sokakta oturmaları nedeniyle araçlarını katılanın evinin önünde durduklarını beyan ederek atılı suçlamaları reddettikleri, katılanın olayın hemen akabinde kolluk kuvvetlerine ihbarı ile intikalin gerçekleştiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde katılanın beyanları,

iftira sebebi olmaması, bozma ilâmı dikkate alınarak olay sanıkların katılana yolda yürürken laf attıkları ve katılanı arkasından takip ederek araçlarını katılanın evinin önüne park ettikleri şeklinde kabul edilmiş, iddianamede sanık ...'ın cinsel organını gösterme eyleminden ve bozma ilâmında ise 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinin uygulanmasından bahsedilmemesi nedeniyle teşhir suretiyle artırım yapılmadığı belirtilerek sanıkların cinsel taciz suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinde sanıkların katılanı takip etme ve evinin önünde bekleme şeklindeki devamlılık ve ısrar içeren eylemlerinin cinsellik içermemesi karşısında mevcut haliyle eylemler 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturup,

öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkûmiyet hükümlerinin kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas,

2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR