Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2189 K.2023/1967

Sanık hakkında verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

mevcut dosyanın Dairemizin 2022/16835 Esas sırasına kayıtlı dosya ile bağlantılı olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2021/161 Esas, 2022/7 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 19.04.2022 tarihli, 2022/690 Esas, 2022/734 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Dosya içerisindeki deliller ve tanık beyanı ile temyiz dışı mağdure ...'ya karşı olan eylemi dikkate alındığında suçun sabit olduğu, mağdurenin yaşı dikkate alındığında eylemi net şekilde anlatmasının beklenemeyeceği ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü.

Temyiz dışı mağdure ...'nın halasının eşi olan sanık ile evde kaldıklarında ilk yardım bahanesiyle vücudunu eğdirmek suretiyle poposundan ittirdiği ve kardeşi olan mağdure ....'ye karşı da aynı eylemi aynı gün içerisinde iki defa yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılamasında; sanığın mağdureye yönelik cinsel eylemde bulunduğuna dair tanık yahut mağdure beyanı olmadığı gözetildiğinde, sanığın müsnet suçlardan cezalandırılmasını gerektirir yeterli şüpheyi aşan bir delil elde edilmediğinden hakkında şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilerek beraat kararı verildiği anlaşılmaktadır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 19.04.2022 tarihli, 2022/690 Esas, 2022/734 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir