Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2310 K.2023/7381

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2013/232 Esas, 2014/380 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü: 2. Kararın temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli ve 2021/3003 Esas, 2022/7776 Karar sayılı kararı ile "Mağdurenin aşamalarda eylemin içeriğine ilişkin çelişkili ifadeleri, savunma, tanık beyanı ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma ilamı üzerine İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/625 Esas, 2022/621 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Kararın eksik inceleme ve araştırma sonucu verildiğine ve sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma Üzerine Yapılan Yargılama Sonucu Mahkeme Kabulü Mahkemesince. "Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında açıklandığı gibi, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun herhangi bir şüpheye yer vermeyecek kadar kesin olarak ispat edilmiş olmasıdır. Gerçekleşme şekli şüpheli ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır.

Bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği şüpheli hareketlerin sanık lehine yorumlanması gerekmektedir.

Bu nedenle; olayın oluş şekli, tanık beyanları, dosya içerisindeki bilgi belgeler ve tüm hususlar birlikte değerlendirildiğinde amacı, maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak olan ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden birisi olan 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği sanık hakkında aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçesiyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul