Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2621 K.2023/6439

Hükmedilen ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 2020/26 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/1704 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılarak sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdure, annesi ve babası ile tanık olarak dinlenen öğretmenlerin beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığa ait detaylı bilgi verilmeden hakkında başka bir soruşturma olması dolayısıyla soruşturmaya başlanıldığına, teşhis işlemi yaptırılmadığına, olayın yaklaşık altı yıl geçtikten sonra intikal ettirildiğine, maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yönelik detaylı sorular sorulmadığı gibi mağdurenin de dinlenilmediğine, mağdurenin beyanlarına itibar edilip edilmeyeceğine dair rapor aldırılmadığına, sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğine ve dilekçelerinde belirttiği diğer sebeplere yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın olay tarihinde telefoncuya gitmek için kendisiyle gelen mağdureyi bir binanın içerisine götürdüğü, merdivenlerde mağdureyi kucağına oturttuğu, telefonunun mağdurenin elinde olduğu, sanığın mağdure kucağındayken sağa, sola, öne ve arkaya doğru hareketler yaptığı, mağdurenin olay sırasında kilotlu çorabının ve eteğinin bulunduğu iddia ve kabul edilen olayda, mağdurenin yer ve zaman kavramlarını da içeren somut nitelikteki beyanları,

bu beyanları doğrulayan ve genel hatları ile uyumlu mağdurenin annesinin ve öğretmen olan tanıkların beyanları ile mağdurenin sanığa suç atmayı gerektirir herhangi bir durumunun olmaması nazara alındığında; mağdure çocuğun tanık öğretmenine durumu anlatması üzerine soruşturma işlemlerinin başladığı, kolluk ekiplerince bu ifade kapsamında sanığın tespit edildiği, mağdurenin ve annesinin beyanına göre suç tarihinin 2014 yılının sonbahar ayları olduğu, dolayısıyla suç tarihinde mağdurenin 9 yaşında olduğu,

suç tarihinin 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden sonra olduğu ve sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyini aşan istismar boyutunda kaldığı gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmaktadır.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığı kabul edilerek hükmün kaldırılıp yeniden hüküm kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair karar verildiği anlaşılmaktadır.

IV.GEREKÇE Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın inkara dayalı savunması, mağdurenin babası ...'in kızını sanıkla birlikte telefon tamiri için göndermediğine yönelik İlk Derece Mahkemesinde alınan beyanı, görgüye dayalı olmayan tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mağdurenin soyut ve başka delille desteklenmeyen beyanı dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından,

söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/1704 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bakırköy