Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/2730 K.2023/2649

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2011/413 Esas, 2014/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan davanın yapılan yargılaması neticesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2011/413 Esas, 2014/383 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 13.09.2022 tarihli ve 2021/3887 Esas, 2022/7689 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanmasına, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün ise, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, olayın intikal şekli ve zamanı, savunma, tanık beyanları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin başka delille doğrulanmayan soyut iddiaları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/287 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.01.2023 tarihli 9-2023/12004 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin aşamalardaki beyanlarının tutarlı olduğuna, dosyada tanık beyanı olmamasına rağmen mahkemenin tanık beyanlarını gerekçe göstermesine, olayın intikal zamanının makul olduğuna, mağdure ve sanık arasında husumet bulunmadığına, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin yurtta kaldığı, olay günü sanığın ailesinin çalıştırdığı kırtasiyeye gittiği, sanığın mağdure beyanına göre elinden tutarak kırtasiye malzemelerinin bulunduğu yere getirdiği, kapıyı kilitlediği, arkasını dönmesini istediği, üzerindeki elbiseleri çıkardığı, göğüslerini okşadığı, cinsel organını ters ilişki ile anüsüne soktuğunu beyan ettiği, aldırılan cinsel saldırıya ilişkin raporun mağdureyi doğrulamadığı, mağdurenin orta derecede zeka geriliğinin olduğunun tespit edildiği, sanığın suçlamaları kabul etmediği,

mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin başka delille doğrulanmayan soyut iddiaları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığından beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanık hakkında katılana yönelik atılı suçu işlediğine yönelik cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir