Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/285 K.2023/5503

İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/250 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel istismar suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/2205 Esas, 2022/1648 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca duruşmasız yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile "Sanığın aşamalarda istikrarlı şekilde atılı suçlamayı kabul etmediği,

katılan mağdurun da kovuşturma aşamasında, soruşturma aşamasında anlattığı şeylerin kabuslarında gördüğü şeyler olduğunu, amcası sanığın kendisine hiç bir şey yapmadığını belirttiği ve soruşturma aşamasında özellikle halası tanık ...'ın evinde olduğunu belirttiği iddiaların, hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve tanık ... tarafından soruşturma aşamasından itibaren istikrarlı şekilde teyit edilmediği, olaya ilişkin dinlenen tanıklar ve katılan mağdurun annesi ...'nun görgüye ve hissetmeye dayalı bir bilgilerinin de bulunmadığı,

sanığın olayın duyulması üzerine evden kovulmasının da olayın gerçekleştiği yönünde kesin bir delil olmayıp, sadece sanığın ailesinin katılan mağdura inandıklarını gösterdiği, iddiaya konu olaylar ile ilgili görgüye dayalı tanığın bulunmadığı, yine katılan mağdur hakkında düzenlenen soruşturma aşamasındaki adli görüşme raporunda 'gerçek-yalan ayrımını kısmen yapabildiği' şeklindeki görüş de dikkate alındığında, katılan mağdur hakkındaki düzenlenen diğer raporlarda, 'Olmamış bir şeyi olmuş gibi anlatmasının beklenmeyeceği ve kurgu izlenimi edinilemediği' kanaat şeklinde oldukları ve kanaate dayalı mahkumiyet kararı verilemeyeceği gözetilerek,

sanığın atılı suçu işlediği yönünde cezalandırılması için yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE," cümlesinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 01.01.2023 tarihli ve 9-2022/161065 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince katılan mağdureye yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanığın atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği hususundaki değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fırkasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan

inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. Anılan nedene istinaden onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile temsil kayyımının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi