Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/3079 K.2023/8686

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının 29.05.2014 tarihli 2014/860 Esas sayılı iddianamesi ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2014 tarihli ve 2014/214 Esas, 2014/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2014 tarihli ve 2014/214 Esas, 2014/299 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli ve 2021/3005 Esas 2022/7767 Karar sayılı kararı ile ''Sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ünye Ağır Ceza Mahkemesiinin 15.12.2022 tarihli ve 2022/270 Esas, 2022/277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fırkasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Katılan mağdure beyanları, tanık Emrullah beyanları karşısında sanık tarafından işlenen çocuğun cinsel istismarı suçunun unsurlarının oluştuğuna, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, kararın bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz kapsamına göre İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Dosya kapsamında yer alan mesaj içerikleri, yaşandığı iddia edilen istismar eyleminin akabinde sanık ile katılan mağdurenin beraber çarşıya çıktıkları ve bu süreçte de katılan mağdurenin durumu üçüncü kişilere iletme imkanı varken böyle bir girişimde bulunmadığı, olayın katılan mağdurenin doğrudan anlatımı ile değil de annesinin katılan mağdureye sorular sormasının akabinde katılan mağdurenin annesinin adli birimlere müracaatı neticesinde ortaya çıkmış olduğu,

sanık ile katılan mağdurenin arasında gönül ilişkisinin olduğuna dair sanık ve katılan mağdurenin beyanları ve tanık beyanları ile dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanık tarafından suç tarihi itibarıyla on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan katılan mağdureye yönelik olarak katılan mağdurenin rızası hilafına cinsel istismara konu edilen eylemleri gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususunun şüphede kaldığı,

şüphe ile mahkûmiyet hükmü verilemeyeceği, ceza muhakemesinin en temel prensiplerinden biri olan şüpheden sanık yararlanır (in dubio pro reo) ilkesi de nazara alındığında sanığın atılı suçu işlediği yönünde cezalandırılmasına yeter derecede her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanık hakkında müsnet suçtan beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR