Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/398 K.2023/2091

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.10.2011 tarihli ve 2011/8440 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, 2. Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2013 tarihli ve 2011/57 Esas, 2013/308 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği, 3. Bakırköy

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2013 tarihli ve 2011/57 Esas, 2013/308 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 07.11.2019 tarihli ve 2015/8372 Esas, 2019/12247 Karar sayılı kararı ile "...Sanığın yeğeni olan mağdurenin 13.10.2009 tarihli savcılık beyanı, duruşma ifadesinde hazır bulunan bilirkişinin düzenlediği raporda, öz amcası sanıkla aynı evde oturması ve sürekli sanığı görmesinin, mağdurenin yönlendirme ve baskı altında olabileceği izlenimi yarattığı, geçen süreç içerisinde evde bulunanların mağdureyi psikolojik baskı altına alıp, vicdanen rahatsız hissettirerek kendisini suçlu hissetmesine neden olmaları ihtimalinin de yüksek olduğu yönünde bilgi verilmesi,

İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığının 26.05.2010 günlü raporunda, baba ile yapılan görüşmede babanın, amcaya karşı korumacı bir tavır izlediğinin, amcanın bir kez mağdurenin üstünü soyarken bağırması üzerine olayın sonlandığının ifade edildiğinin belirtilmesi, mağdurenin Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulundaki muayenesinde aile içi cinsel istismardan sonra çocukların baskı altında kaldığından bahsetmesi, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin rehberlik öğretmeni olan tanık Özlem’in beyanları, tanığın tanzim ettiği görüşme tutanağı ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın müsnet suçtan mahkumiyeti yerine mağdurenin duruşmadaki sanığı cezadan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verildiği,

4. Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2019/462 Esas, 2020/292 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verildiği, 5. Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2019/462 Esas, 2020/292 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli ve 2021/21241 Esas, 2022/5321 Karar sayılı kararı ile "...Dosya kapsamına göre.

Uzman pedagog tarafından düzenlenen 03.10.2011 tarihli raporda, mağdurenin 27.09.2011 tarihli duruşma ifadelerine itibar edilemeyeceği kanaatine varıldığının tespit edilmesi, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin rehberlik öğretmeni olan tanık Özlem’in görgüye dayalı beyanının olmaması nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verildiği,

6. Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/285 Esas, 2022/424 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine karar verildiği, Anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Hükmü temyiz etme iradesine, sanığın üzerine atılı suç bakımından mahkûmiyetine karar verilmesine, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın mağdurenin amcası olup aynı çatı altında birlikte yaşadıkları, sanığın olay tarihi ve öncesinde bir çok defa mağdurenin küçüklüğünden yararlanarak yanına gidip onu soyduğu ve organını mağdurenin cinsel organına sürterek cinsel istismarda bulunduğu, aynı evde yaşamanın verdiği rahatlıkla aynı eylemini bir çok kez tekrarladığı şeklinde iddia olunan eylemlerinde, tüm dosya kapsamı gözetilerek uzman pedagog tarafından düzenlenen 03.10.2011 tarihli raporda mağdurenin 27.09.2011 tarihli duruşma ifadelerine itibar edilemeyeceği kanaatine varıldığının tespit edilmesi,

olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin rehberlik öğretmeni olan tanık Özlem’in görgüye dayalı beyanının olmaması, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları dikkate alınıp sanığın çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine dair savunmasının aksini kanıtlayan cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, somut, inandırıcı, kesin delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy