Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/5458 K.2024/3120

Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihinde on dört yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, şikayet hakkına sahip annesinin aşamalarda yargılamaya dahil edilmeksizin yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin katılımıyla gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükmün temyiz edilmesinden dolayı bu temyize muvafakati olup olmadığı hususunda reşit olan mağdureye ihtar şerhli karar tebliği yapılmasına dair Yargıtay

9. Ceza Dairesince verilen 15.12.2022 gün ve 2021/11014 Esas, 2022/11475 sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği Mahkemece usulüne uygun şekilde yapılan ihtar şerhli gerekçeli hüküm tebliğine rağmen mağdurenin anılan kararı temyiz etmediği tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında mağdureye, cinsel taciz içerikli mesajlar göndermek, sonrasında mağdurenin kaldığı yurdun etrafında bir süre motosiklet ile dolaştıktan sonra yurt görevlilerini telefonla arayarak ve kendisini mağdurenin abisi olarak tanıtarak mağdureyle görüşmeye çalışmak suretiyle cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kütahya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile cinsel taciz suçundan, sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, tüm dosya kapsamına göre suçun sabit olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 1. Suç tarihinde on dört yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, şikayet hakkına sahip annesinin aşamalarda yargılamaya dahil edilmeksizin yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin katılımıyla gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükmün temyiz edilmesinden dolayı bu temyize muvafakati olup olmadığı hususunda reşit olan mağdureye ihtar şerhli karar tebliği yapılmasına dair Yargıtay

9. Ceza Dairesince verilen 15.12.2022 gün ve 2021/11014 Esas, 2022/11475 sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği Mahkemece usulüne uygun şekilde yapılan ihtar şerhli gerekçeli hüküm tebliğine rağmen mağdurenin anılan kararı temyiz etmediği tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından mağdure vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2.Açıklanan gerekçeyle Tebliğanamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Sanığın aşamalardaki istikrarlı savunması ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya