Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/5513 K.2023/5449

Sanığın temyiz istemi yönünden; sanık müdafiince süresinde temyiz edilmeyen ve hükmün verildiği tarihte ceza infaz kurumunda tutuklu bulunan sanığın karardan haberdar olmadığı, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden sanığın 06.02.2023 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu değerlendirilerek, usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı sanığın temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yönünden. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.11.2022 tarihli ve 2022/1569 Esas, 2022/1749 Karar sayılı ek kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği görüşüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2021 tarihli ve 2021/5877 sayılı iddianamesiyle, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu

17. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/603 Esas, 2022/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/1569 Esas, 2022/1749 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 17.10.2022 tarihli, 2022/1569 Esas, 2022/1749 Karar sayılı ek kararıyla sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesi gereği "...15 günlük yasal süreden sonra temyiz yoluna başvurması nedeniyle, süresi geçtikten sonra yapılan temyiz talebinin reddine" karar verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.04.2023 tarihli ve 9-2023/32864 sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İstemi Mahkumiyet hükmünün kaldırılması gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Temyiz dilekçesini sağlık sorunları ve iş yoğunluğu sebeplerinden ötürü süresinde sunamadıklarına, kararın ayrıca tutuklu sanığa tebliğ edilmesi gerektiğine, mağdure ve katılan beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın beraati gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Sanık Müdafiinin Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 27.09.2022 tarihinde elektronik Tebligat yoluyla usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen on beş günlük kanuni süre geçtikten sonra 15.11.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiinin Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/1569 Esas, 2022/1749 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu