Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2023/5546 E. , 2024/10834 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/469 E., 2023/79 K. SUÇLAR : Cinsel taciz, tehdit, hakaret HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekl
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2023/5546 E. , 2024/10834 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/469 E., 2023/79 K. SUÇLAR : Cinsel taciz, tehdit, hakaret HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında cinsel taciz, tehdit ile hakaret suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Mersin 20. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel taciz suçundan beraatine, tehdit ile hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. II. GEREKÇE A. Hakaret ve Tehdit Suçlarından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği ve esasen bu hususta mahallinde merciince karar verildiği anlaşıldığından, söz konusu karara yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, sanık lehine olan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen bozma öncesi verilen 27.11.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile bozma sonrası kurulan 25.01.2023 tarihli mahkumiyet kararı arasında anılan 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçtiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR A. Hakaret ve Tehdit Suçlarından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE, B. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Mersin 20. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.