Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/6227 K.2024/452

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında mağdure Serap'a karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul

45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2014 tarihli ve 2013/189 Esas, 2014/148 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul

45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2014 tarihli ve 2013/189 Esas, 2014/148 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.02.2022 tarihli ve 2021/2441Esas, 2022/1680 Karar sayılı kararı ile "Tüm dosya kapsamına göre sanığın değişik tarihlerde tramvayda gördüğü on yedi yaşındaki mağdurenin kalça ile bacaklarını okşama şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst

sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. Bozma üzerine İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/206 Esas sayılı dosyasına kaydının yapılarak, İstanbul

45. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli ve 2022/206 Esas, 2022/353 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir. 3. İstanbul

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/341 Esas, 2022/519 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri ile 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Özetle; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, mağdure beyanlarında çelişkiler olduğuna, mağdure ve tanık beyanı birlikte değerlendirildiğinde failin cinsel tatmine yönelik herhangi bir davranışının somut olarak ortaya konulamadığına, bozma sonrası 2022/206 Esas sayılı dosyada katılanın şikayetinden vazgeçmiş olduğuna, düşme kararı verilmesi gerektiğine, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri Özetle; mağdure beyanı göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca karar verilmesi gerektiğine, cezada indirim yapılmaması gerektiğine, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve kararın bozulması taleplerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul