Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/6340 K.2023/8002

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2011/98 Esas, 2014/694 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuk düşürtme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık ...'un sunduğu verilerin güvenilir olmadığı, katılanın rızası ile on haftadan fazla olan bebeği aldığından bahisle sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri ve cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın sanık ... ile evli olduğu, bir çocuklarının bulunduğu, aralarındaki anlaşmazlıklar nedeniyle bir süre ayrı yaşadıkları, daha sonra olay tarihinden önce yeniden bir araya geldikleri, aralarındaki sorunların devam ettiği, tekrar boşanmak istedikleri, katılan ...'in gebe kaldığı, tekrar anne ve babasının evine döndüğü, katılanın ailesinin ikinci bir çocuğunun olmasını istemedikleri, bunun üzerine sanık ... ve annesi ...'nin eniştesi olan ... ile birlikte katılanı kadın doğum uzmanı olan sanık ...'un özel muayehanesine götürdükleri, sanık ...'nin de orada hemşire olarak çalışmakta olduğu,

Dr. ....'ın katılanın çocuğunu aldığı iddiasıyla sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında rızası olmaksızın bir kadının çocuğunu düşürtmek suçundan cezalandırılmaları için kamu davası açıldığı anlaşılmış ise de; katılanın gebeliğinin dokuz hafta üç günlük ve on iki hafta dört günlük olduğuna ilişkin iki adet ultrason sonucu ve rapor, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 6. İhtisas Kurulunun 25 Haziran 2014 günlü 3658 sayılı rapor içeriği, tanık beyanı, çocuğun 10 haftadan büyük olduğu konusunda yeterli kanıt elde edilememesi, kuşku bulunması,

Ceza Kanunu uygulamasında kuşkudan sanığın yararlanacağından bahisle tüm sanıkların üzerlerine yüklenen suçlardan kanıt yetersizliği nedeniyle beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden 1. Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yukarıda belirtilen nedenlerle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 13.03.2017 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2011/98 Esas, 2014/694 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,