Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7015 K.2023/5571

Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 tarihli ve 2021/444 Esas, 2022/232 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası ile 43 ve 53 üncü maddesi uyarınca 29 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/815 Esas, 2022/1226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.01.2023 ve 11.05.2023 tarihli Tebliğnameler ile onama görüşlü olarak Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi Dosyada mağdurenin soyut beyanı ve mesajlar dışında somut bir delil bulunmadığı, sanığın yuvasını yıkmamak maksadıyla mağdureye ve annesine mesaj attığı, mağdurenin ifadesinde alıkonulduğuna dair herhangi bir beyanda bulunmadığı, yargılama boyunca herhangi bir taşkınlık yapmayan sanık hakkında takdiri indirim maddelerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu, üzerine atılı suçları işlemeyen sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın 2011 yılından 2017 yılına kadar, öz kızı olan mağdurenin vücudunu okşamak, öpmek, birden fazla kez cinsel organını mağdurenin ağzına sokmak ve mağdureye sürtünmek suretiyle üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği, ayrıca sanığın eylemlerinden bir tanesini su doldurma bahanesiyle götürdüğü yerde gerçekleştirmesi sebebiyle hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

18.6.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesi uyarınca kurulacak hükmün sonuç itibarı ile sanık aleyhine olduğu değerlendirmesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının tatbiki ile hüküm kurulmuştur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince sanığın kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması karşısında,

anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma gerekçesine göre Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/815 Esas, 2022/1226 Karar sayılı kararında sanık ile müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık ile müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/815 Esas, 2022/1226 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi