Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7558 K.2023/8810

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ceyhan kapatılan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarihli ve 2014/61 Esas, 2015/15 Karar sayılı kararı ile; sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz yoluna başvurması üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 16.03.2022 tarihli ve 2021/4921 Esas, 2022/2364 Karar sayılı kararı ile; mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay tarihi dönemde on yedi yaşında olan mağdure ile farklı zamanlarda hukuken geçerli rızasına istinaden birden fazla cinsel ilişkiye girme şeklinde sübuta eren eylemlerinin mevcut şikayet durumu da gözetilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken çocuğun nitelikli

cinsel istismarı suçundan beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. Ceyhan

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2023 tarihli ve 2022/121 Esas, 2023/18 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında değişen suç vasfına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan şikayetten vazgeçme sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dörcüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca davanın düşmesine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.05.2023 tarihli ve 9-2023/47425 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın eyleminin vasfının reşit olmayanla cinsel ilişki suçu olarak kabulü ile şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kayda göre on altı yaşında bulunan mağdure ile sanığın arasında önceye dayalı tanışıklık bulunduğu, 31.05.2013 günü adı geçenlerin sanığın isteği ile buluşmaları ile ilerleyen saatlerde sanığın ikametine gittikleri, anılan mahalde bulundukları sırada sanığın, mağdurenin rızası hilafına adı geçenle vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadığı iddiasıyla görülmekte olan yargılama neticesinde mahkemesince sanığın savunmalarında istikrarlı surette mağdure ile ilki 2012 yılının Ekim ayında olmak üzere birden çok kez rıza dahilinde vajinal yoldan ilişki yaşadığını beyan etmesi,

tanık anlatımları, mağdurenin rızası ile sanığın ikametine giderek olay sırasında bağırıp yardım istememesi, olayın intikalinin 08.10.2013 tarihinde mağdurenin yirmi haftalık gebe olduğunun tespiti üzerine gerçekleşmesi, isnat edilen suçlamanın ağırlığına göre daha öncesinde herhangi bir müracaatın bulunulmaması ve tüm dosya kapsamı itibariyle eylemlerin işlenmesinde mağdurenin rızasının bulunduğunun kabulü ile değişen suç vasfına göre mağdurenin şikayetten vazgeçmesi sebebiyle düşme kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmış, bu kapsamda kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle. Ceyhan