Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7670 K.2024/3341

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünü temyizde hukuki menfaatinin bulunmadığı nazara alındığında; anılan suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin 5230 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca reddiyle incelemenin cinsel saldırı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemiyle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2013/258 Esas, 2015/108 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğun atılı suçla hiçbir ilgisinin bulunmadığının dosya arasındaki belge ve bilgiler ile sabit olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Suça sürüklenen çocuğun inkara dayalı savunmaları, yakalanmasından kısa bir süre sonra polis aracı içerisinde katılana gösterilerek olayın failinin kendisinin olduğu şeklindeki tespitin, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun ek 6 ncı maddesine uygun bir teşhis özelliği taşımaması, kovuşturma evresinde sanık ile katılanın yüzleştirilmemesi,

kolluk tarafından yapılan yakalama işlemi sırasında kendisinden sadır olduğu belirtilerek tutanağa geçirilen ikrar mahiyetindeki ifadelerin, işlem sırasında müdafiinin bulunmaması ve Mahkeme huzurunda suça sürüklenen çocuk tarafından doğrulanmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hükme esas alınamayacak olması ve tüm dosya kapsamı karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

2.Bozma sebebine göre onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2013/258 Esas, 2015/108 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2024 tarihinde karar verildi.

Yazı İşleri Müdürü N.D.