Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/772 K.2023/3520

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2013 tarihli ve 2009/134 Esas, 2013/491 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun), 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2013 tarihli ve 2009/134 Esas, 2013/491 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.04.2022 tarihli ve 2021/19695 Esas, 2022/3754 Karar sayılı kararı ile yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

sanığın olay günü on beş yaşından küçük mağdureye yönelik cinsel istismar eylemini cebirle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile artırılması, nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. İzmir

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/254 Esas, 2022/336 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un, 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Atılı suçun mağdure çocuğun abisi tarafından işlendiğine, mağdurenin ...'ı korumak için sanığa suç isnat edildiğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, çelişkilerin giderilmediğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın, mağdurenin ağabeyi olan arkadaşı ... ile evin önünde top oynadıkları, ...’ın, arkadaşının rahatsız olduğunu söyleyerek, bir süre sonra oradan ayrıldığı, sanığın bu sefer, mağdure ... ve kardeşi ... ile top oynamaya devam ettiği, sanığın, mağdurenin yanında bulunan ablası ...’ın, eve girmesi için uzaklaştırmasını sağladığı, bir süre daha ... ve ... ile top oynadıkları, sonra, bir ara mağdureyi kucağına aldığı ve bu haliyle top oynamaya devam ettiği, mağdurenin annesi ...’nin çocuklarını çağırması üzerine,

sanığın, mağdureyi yere bıraktığı, bu sırada, mağdurenin cinsel organını eliyle sıktığı, mağdurenin acıyla bağırıp ağlamaya başladığı, aşağıya inen annesi ...‘nin, ne olduğunu sorması üzerine, sanığın, bir şey yok diyerek oradan ayrıldığı, ancak mağdurenin annesine bacak arasını göstererek, acıyor demesi üzerine, ...’nin kontrol ettiği ve mağdurenin cinsel organında kanamayı tespit ettiği, komşuları aracılığıyla sanığı yeniden çağırdığı, ...’nin, “Kızıma ne yaptın” diyerek sanığın üzerine yürüdüğü, sanığın kaçtığı şeklinde olayın kabul edildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/254 Esas, 2022/336 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.