Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/7958 K.2023/9024

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2023/2 Esas, 2023/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.05.2023 tarihli ve 9- 2023/52919 sayılı, düzelterek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında beraat hükmü kurulduğundan lehe dava vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2012 tarih 2012/39911 esas sayılı iddianamesi ile mağdurenin Buca Kız Yetiştirme Yurdunda kaldığı olay tarihinde aynı yurtta kalan kız arkadaşı tanık ... ile birlikte okula gitmeyerek erkek arkadaşları ile buluştukları, mağdurenin erkek arkadaşı sanık ile tanıklar ... ve ...’nin erkek arkadaşı tanık ... ile birlikte Buca Yedigöller bölgesine gittikleri, geceleyin saat 21.00 sularına kadar birlikte vakit geçirdikleri, saat 21.00 sıralarında mağdure ile sanığın arkadaşları tanıklar ... ile ... ayrılıp parkın karanlık noktasına geçtikleri,

mağdure ve sanığın her ikisinin de belden aşağı kısımlarını soyunup sanık ...’ın, mağdureyi kucağına oturtup anal yoldan rızası ile organ sokmak sureti ile ilişkiye girdiği şeklindeki özetlenen olay anlatımı ile sanık hakkında dava açıldığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama neticesinde Mahkeme, sanığın aşamalarda mağdurenin kendisine 16 yaşında olduğu yönünde beyanda bulunduğuna ve mağdurenin gelişkin gösterdiğine dair savunması ve tüm dosya içeriği nazara alınarak; olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı hususunun tartışılması gerektiğinden bahisle bozulması üzerine yargılamaya yeniden devam edildiği, Yargıtay bozma kararına uygun olarak yapılan değerlendirmede;

sanığın tüm aşamalardaki ifadelerinde mağdure ile olan ilişkisinde mağdurenin kendisine 16 yaşında olduğu yönünde beyanda bulunduğunu ve mağdurenin gelişkin gösterdiğini beyan ettiği, sanığın bu yöndeki beyanının aksine herhangi bir kanıt bulunmadığı, bu durumda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk görüldüğü, hal böyle olunca; sanığın 16 yaşında olduğunu sandığı mağdure ile organ sokma durumu olmaksızın sevişme şeklinde ortaya koyduğu eylemlerinde cinsel istismar suçunun unsurlarının oluşmadığı, keza;

mağdurenin 16 yaşında olduğunu düşündüğü ve kendi rızası ile birlikte aynı yerde bulunduklarını kabul eden sanığın bu eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturmadığının anlaşıldığı, netice itibarıyla; hata hükümlerinden sanık yararlandırılarak her iki suçun da unsurları itibarıyla oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış olup, eleştiri gerekçesine göre sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Sanık aleyhine temyiz bulunmadığı ve beraat hükmünün sanık lehine olması nedeniyle Tebliğnamede düzelterek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir