Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/8005 K.2023/7029

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.11.2013 tarihli ve 2013/186 Esas, 2013/314 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 05.02.2020 tarihli ve 2016/2637 Esas, 2020/827 sayılı bozma yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2020 günlü, KD-2014/26727 sayılı itiraznamesiyle 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin iki ve üçüncü fıkraları uyarınca itiraz edilmesi üzerine itirazın reddi ile dosyanın incelenmek üzere gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2022 tarihli ve 2021- (Kapatılan) 14-201 Esas,

2022/714 Karar sayılı ilamıyla itirazın reddine karar verilerek dosya mahalline gönderilmiştir. 2. Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2023/50 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Hüküm kurulurken 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164 ve 168 inci maddeleri ile hüküm tarihinde yürüklülükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca beraat eden ve kendisini vekaletleri müdafii ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2023/50 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa.